Akananuru 367

367

இலங்குசுடர் மண்டிலம் புலந்தலைப் பெயர்ந்து
பல்கதிர் மழுகிய கல்சேர் அமையத்து
அலந்தலை மூதேறு ஆண்குரல் விளிப்ப
மனைவளர் நொச்சி மாசேர்பு வதிய
முனையுழை இருந்த அம்குடிச் சீறூர்க்
கருங்கால் வேங்கைச் செஞ்சுவல் வரகின்
மிகுபதம் நிறைந்த தொகுகூட்டு ஒருசிறைக்
குவியடி வெருகின் பைங்கண் ஏற்றை
ஊன்நசைப் பிணவின் உயங்குபசி களைஇயர்
தளிர்புரை கொடிற்றின் செறிமயிர் எருத்திற்
கதிர்த்த சென்னிக் கவிர்ப்பூ அன்ன
நெற்றிச் சேவல் அற்றம் பார்க்கும்
புல்லென் மாலையும் இனிது மன்றம்ம-
நல்லக வனமுலை அடையப் புல்லுதொறும்
உயிர்குழைப் பன்ன சாயற்
செயிர்தீர் இன்துணைப் புணர்ந்திசி னோர்க்கே.

As the shining disc moves away to distant quarters / and its many rays grow dim at the hour it touches the mountain, / an old bull with trembling head calls out in a male voice, / and stays where darkness gathers beside the house-grown nocci; / in the lovely, inhabited little hamlet near the frontline border, / at one corner of the grain-bins crammed full with plentiful harvest / of black-stalked vēṅkai-land millet and red-ridged wild grain, / a green-eyed tomcat with rounded paws, / to relieve the languishing hunger of his meat-craving mate, / watches for the moment to pounce on a rooster / whose cheeks resemble sprouts, whose neck is thickly feathered, / and whose forehead has a crest like the bright palāśa flower. / Even this bleak evening is surely sweet / to those united with a faultless, sweet companion / whose soft nature seems to melt the soul / each time they embrace to touch her lovely, beautiful breasts!