Akananuru 371

371

அவ்விளிம்பு உரீஇய விசையமை நோன்சிலை
செவ்வாய்ப் பகழிச் செயிர்நோக்கு ஆடவர்
கணையிடக் கழிந்ததன் வீழ்துணை உள்ளிக்
குறுநெடுந் துணைய மறிபுடை ஆடப்
புன்கண் கொண்ட திரிமருப்பு இரலை
மேய்பதம் மறுத்த சிறுமையொடு நோய்கூர்ந்து
நெய்தலம் படுவில் சில்நீர் உண்ணாது
எஃகுஉறு மாந்தரின் இனைந்துகண் படுக்கும்
பைதற வெம்பிய பாழ்சேர் அத்தம்
எமியம் நீந்தும் எம்மினும் பனிவார்ந்து
என்ன ஆம்கொல் தாமே 'தெண்நீர்
ஆய்சுனை நிகர்மலர் போன்ம்' என நசைஇ
வீதேர் பறவை விழையும்
போதார் கூந்தல்நம் காதலி கண்ணே?

Men of wrathful gaze, whose bows are sturdy and strung taut / by pulling back the fine horn-tips, shoot straight-pointed arrows; / remembering his fallen mate that perished when struck by their arrow, / while young fawns of unequal sizes frisk at his side, / a twisted-horned blackbuck is struck with sorrow; / racked by distress and refusing even a mouthful of food, / without drinking the scarce water from the neytal marsh pool, / he groans and closes his eyes like a man pierced by a blade. / Across this desolate desert tract, scorched dry of moisture, / as I make my solitary way, far more tearful than mine, / what will become of them?— / the eyes of our beloved with blossom-rich tresses, / desired by flower-seeking bees that crave them, thinking: / 'They resemble matching blossoms in a pool of clear water'?