Akananuru 385

385

தன்னோ ரன்ன ஆயமும் மயிலியல்
என்னோ ரன்ன தாயரும் காணக்
கைவல் யானைக் கடுந்தேர்ச் சோழர்
காவிரிப் படப்பை உறந்தை அன்ன
பொன்னுடை நெடுநகர் புரையோர் அயர
நன்மாண் விழவில் தகரம் மண்ணி
யாம்பல புணர்ப்பச் சொல்லாள் காம்பொடு
நெல்லி நீடிய கல்லறைக் கவாஅன்
அத்த ஆலத்து அலந்தலை நெடுவீழ்
தித்திக் குறங்கில் திருந்த உரிஞ
வளையுடை முன்கை அளைஇக் கிளைய
பயிலிரும் பிணையல் பசுங்காழ்க் கோவை
அகலமை அல்குல் பற்றிக் கூந்தல்
ஆடுமயிற் பீலியின் பொங்க நன்றும்
தானமர் துணைவன் ஊக்க ஊங்கி
உள்ளாது கழிந்த முள்ளெயிற்றுத் துவர்வாய்ச்
சிறுவன் கண்ணி சிலம்பு கழீஇ
அறியாத் தேஎத்தள் ஆகுதல் கொடிதே!

So that her companions like herself and mothers like me could see, / while the noble people celebrated in the gold-rich great city / like Uṟantai, with Kāvērī's gardens, belonging to the Cōḻas / of swift chariots and elephants skilled with their trunks, / washing fragrant powder in a splendid festival, / when we sought to arrange many things, she spoke not a word; / but in the cleft of the rocky ground where bamboo and gooseberry trees stand tall, / as the long aerial roots of the banyan tree on the desert pathway / brushed smoothly against her speckled thighs, / taking hold of them with her bangled forearms, / gripping her broad, fine hips clad in a dense, dark string of green gems, / her hair tossing like the plumage of a dancing peacock, / swinging high as her chosen lover pushed her— / she has gone without a thought, she of thorn-sharp teeth and coral mouth, / casting off the youth's chaplet and her anklets, / to become a dweller in an unknown land—how cruel!