Akananuru 388

388

அம்ம!- வாழி தோழி!- நம்மலை
அமையறுத்து இயற்றிய வெவ்வாய்த் தட்டையின்
நறுவிரை ஆரம் அறவெறிந்து உழுத
உளைக்குரல் சிறுதினை கவர்தலின் கிளையமல்
பெருவரை அடுக்கத்துக் குரீஇ ஓப்பி
ஓங்கிருஞ் சிலம்பின் ஒள்ளிணர் நறுவீ
வேங்கையம் கவட்டிடை நிவந்த இதணத்துப்
பொன்மருள் நறுந்தாது ஊதும் தும்பி
இன்னிசை ஓரா இருந்தன மாக
'மையீர் ஓதி மடநல் லீரே!
நொவ்வியற் பகழி பாய்ந்தெனப் புண்கூர்ந்து
எவ்வமொடு வந்த உயர்மருப்பு ஒருத்தல்நும்
புனத்துழிப் போகல் உறுமோ மற்று' என
சினவுக்கொள் ஞமலி செயிர்த்துப்புடை ஆடச்
சொல்லிக் கழிந்த வல்விற் காளை
சாந்தார் அகலமும் தகையும் மிகநயந்து
ஈங்குநாம் உழக்கும் எவ்வம் உணராள்
நன்னர் நெஞ்சமொடு மயங்கி வெறியென
அன்னை தந்த முதுவாய் வேலன்
'எம்மிறை அணங்கலின் வந்தன்று இந்நோய்
தணிமருந்து அறிவல்' என்னும் ஆயின்
வினவின் எவனோ மற்றே- கனல்சின
மையல் வேழம் மெய்யுளம் போக
ஊட்டி யன்ன ஊன்புரள் அம்பொடு
காட்டுமான் அடிவழி ஒற்றி
வேட்டம் செல்லுமோ நும்மிறை? எனவே.

Listen, may you live, my friend!—In our mountain,
using the harsh-mouthed rattle cut from bamboo,
we drove away the birds on the slope of the high mountain covered in groves
where they seized the bushy ears of little millet, sown after slashing
the sweet-smelling sandalwood trees. As we stayed upon the high loft
set within the fork of a kino tree bearing sweet, bright clusters on the tall, dark slope,
listening to the sweet sound of the bee humming in the golden, sweet pollen,
'O innocent, good women with dark, damp tresses!
Pierced by a light arrow and sore from the wound,
did a tusker of tall tusks come in distress
and cross near your cultivated field?'
So spoke and passed on a lad with a strong bow,
while his ferocious hounds snarled and bounded around him.
Greatly desiring his chest decked with sandalwood and his grace,
we suffer distress here; not understanding this,
with an innocent heart confused, thinking it is a spirit's frenzy,
mother brought the wise priest of Vēlaṉ.
If he says, 'This disease has come because our lord possesses her;
I know the remedy to cure it,'
what if we ask him: 'Piercing the very heart of the enraged,
mad elephant, with an arrow rolling in meat like smeared flesh,
following the footprints of forest beasts,
does your lord go hunting?'