Akananuru 392

392

தாழ்பெருந் தடக்கை தலைஇய கானத்து
வீழ்பிடி கெடுத்த வெண்கோட்டு யானை
உண்குளகு மறுத்த உயக்கத் தன்ன
பண்புடை யாக்கைச் சிதைவுநன்கு அறீஇப்
பின்னிலை முனியா னாகி நன்றும்
தாதுசெல் பாவை அன்ன தையல்
மாதர் மெல்லியல் மடநல் லோள்வயின்
தீதின் றாக நீபுணை புகுகென
என்னும் தண்டும் ஆயின் மற்றவன்
அழிதகப் பெயர்தல் நனிஇன் னாதே
ஒல்லினி வாழி தோழி!- கல்லெனக்
கணமழை பொழிந்த கான்படி இரவில்
தினைமேய் யானை இனனிரிந்து ஓடக்
கல்லுயர் கழுதில் சேணோன் எறிந்த
வல்வாய்க் கவணின் கடுவெடி ஒல்லென
மறப்புலி உரற வாரணம் கதற
நனவுறு கட்சியின் நன்மயில் ஆல
மலையுடன் வெரூஉம் மாக்கல் வெற்பன்
பிரியுநள் ஆகலே அரிதே அதாஅன்று
உரிதல் பண்பிற் பிரியுநன் ஆயின்
வினைதவப் பெயர்ந்த வென்வேல் வேந்தன்
முனைகொல் தானையொடு முன்வந்து இறுப்பத்
தன்வரம்பு ஆகிய மன்னெயில் இருக்கை
ஆற்றா மையின் பிடித்த வேல்வலித்
தோற்றம் பிழையாத் தொல்புகழ் பெற்ற
விழைதக ஓங்கிய கழைதுஞ்சு மருங்கிற்
கானமர் நன்னன் போல
யான்ஆ குவல்நின் நலம்தரு வேனே.

In the wilderness where it roamed with its hanging, huge trunk,
like the languor of a white-tusked elephant that has lost its beloved cow
and refuses to eat tender foliage,
he makes known the destruction of his noble body,
never despairing of waiting upon us in supplication;
if you tell me: “Be a raft to him without fault,
towards that maiden, tender and gentle, of innocent goodness,
who is like a doll fashioned of pollen,”
and even if he threatens to take his life,
his turning back in grief would be exceedingly cruel.
Yield now, may you live, my friend!
On a night when clouds gather and rain falls with a roar over the wilderness,
so that the herd of elephants grazing on millet scatters and flees,
the fierce crack of the strong-mouthed sling hurled by the watcher on his high platform
resounds loudly, making the fierce tiger roar and the fowls shriek,
while splendid peacocks dance in the wide thickets
and the whole mountain shudders with fear—such is the lord of the great rocky crags;
he will hardly be one to separate from you; moreover,
if he were one to part through lack of fit character,
like the forest-loving Nannaṉ—who gained ancient renown
never falling short in the mighty appearance of the spear he grasped,
unable to bear the siege of his lasting, fortified seat
when a king of victorious spears, marching after great deeds,
arrived and encamped with an army that destroys battlefronts
beside slopes where desirable, lofty bamboos sleep—
so will I become, and I shall restore your beauty!