Akananuru 393

393

கோடுயர் பிறங்கற் குன்றுபல நீந்தி
வேறுபுலம் படர்ந்த வினைதரல் உள்ளத்து
ஆறுசெல் வம்பலர் காய்பசி தீரிய
முதைச்சுவற் கலித்த ஈர்இலை நெடுந்தோட்டுக்
கவைக்கதிர் வரகின் கால்தொகு பொங்கழி
கவட்டடிப் பொருத பல்சினை உதிர்வை
அகன்கண் பாறைச் செவ்வயின் தெறீஇ
வரியணி பணைத்தோள் வார்செவித் தன்னையர்
பண்ணை வெண்பழத்து அரிசி ஏய்ப்பச்
சுழல்மரம் சொலித்த சுளகுஅலை வெண்காழ்
தொடிமாண் உலக்கை ஊழின் போக்கி
உரல்முகம் காட்டிய சுரைநிறை கொள்ளை
ஆங்கண் இருஞ்சுனை நீரொடு முகவாக்
களிபடு குழிசிக் கல்லடுப்பு ஏற்றி
இணர்ததை கடுக்கை ஈண்டிய தாதிற்
குடவர் புழுக்கிய பொங்கவிழ்ப் புன்கம்
மதர்வை நல்லான் பாலொடு பகுக்கும்
நிரைபல குழீஇய நெடுமொழிப் புல்லி
தேன்தூங்கு உயர்வரை நல்நாட்டு உம்பர்
வேங்கடம் இறந்தனர் ஆயினும் ஆண்டவர்
நீடலர்- வாழி தோழி!- தோடுகொள்
உருகெழு மஞ்ஞை ஒலிசீர் ஏய்ப்பத்
தகரம் மண்ணிய தண்ணறு முச்சிப்
புகரில் குவளைப் போதொடு தெரிஇதழ்
வேனில் அதிரல் வேய்ந்தநின் ஏமுறு புணர்ச்சி இன்துயில் மறந்தே.

Traversing many steep, high-peaked hills,
with a heart resolved to accomplish deeds, he journeyed to another realm.
To relieve the scorching hunger of wayfarers passing along the path,
from the leafy, wet, long stems that flourished on ancient mounds,
the harvested heaps of millet of branched spikes,
threshed with curved feet so many stalks fall,
are dried in the bright sun upon the wide-surfaced rocks;
women with line-patterned plump arms and long ears,
[pound them] so they resemble the white rice of ripe water-lilies,
shucked by whirling logs and winnowed of white grains;
then, raising in turn the pestles adorned with metal ferrules,
they pour measure upon measure into the mortar's mouth,
drawing water from the vast, dark mountain pool nearby;
setting it over the stone hearth in a bubbling pot,
like the thick pollen of clustered golden shower trees,
the cowherds steam the puffed grains into fragrant food,
sharing it with the milk of plump, good cows.
Even if he crossed beyond the fine land of high hills where honeycombs hang,
ruled by Pully of renowned fame who gathers many herds,
beyond Veṅkaṭam—may you live, my friend!—
he will not tarry there,
forgetting the sweet sleep of union in your embrace,
who wears the summer atiral of distinct petals
interwoven with flawless kuvaḷai blooms upon your fragrant, cool hair,
washed with takaram perfume, resembling the fine beauty and glossy plumage
of a fearful peacock spreading its feathers!