Akananuru 48

48

"அன்னாய்! வாழி! வேண்டு அன்னை! நின்மகள்
பாலும் உண்ணாள், பழங்கண் கொண்டு,
நனிபசந் தனள்" என வினவுதி; அதன்திறம்
யானும் தெற்றென உணரேன்; மேல்நாள்,
மலிபூஞ் சாரல், என்தோழி மாரோடு
ஒலிசினை வேங்கை கொய்குவம் சென்றுழி
"புலிபுலி!" என்னும் பூசல் தோன்ற-
ஒண்செங் கழுநீர்க் கண்போல் ஆய்இதழ்
ஊசி போகிய சூழ்செய் மாலையன்,
பக்கம் சேர்த்திய செச்சைக் கண்ணியன்,
குயம்மண்டு ஆகம் செஞ்சாந்து நீவி,
வரிபுனை வில்லன், ஒருகணை தெரிந்துகொண்டு
"யாதோ, மற்று அம் மாதிறம் படர்?" என
வினவிநிற் றந்தோனே. அவற் கண்டு,
எம்முள் எம்முள் மெய்மறைபு ஒடுங்கி
நாணி நின்றனெ மாகப், பேணி,
"ஐவகை வகுத்த கூந்தல் ஆய்நுதல்
மைஈர் ஓதி மடவீர்! நும் வாய்ப்
பொய்யும் உளவோ?" என்றனன் பையெனப்
பரிமுடுகு தவிர்த்த தேரன், எதிர்மறுத்து,
நின்மகள் உண்கண் பன்மாண் நோக்கிச்
சென்றோன் மன்ற அக் குன்றுகிழ வோனே!
பகல்மாய் அந்திப் படுசுடர் அமையத்து,
அவன்மறை தேஎம்நோக்கி, "மற்றுஇவன்
மகனே, தோழி!" என்றனள்
அதன்அளவு உண்டுகோள், மதிவல் லோர்க்கே.

“Live long, mother! Listen, mother! Your daughter
does not even drink milk, holds deep sorrow,
and has grown very pale,” you ask; its cause
I too do not know clearly. The other day,
on the slope rich with flowers, when I went with my playmates
to pluck branches from the blooming vēṅkai tree,
a shout arose: “Tiger! Tiger!”—
Then a man wearing a round garland sewn with a needle
from choice petals resembling eyes of bright red water-lilies,
with a wreath of scarlet cecci flowers set on one side,
his chest smeared with red sandalwood covering his bosom,
holding a patterned bow, and choosing a single arrow,
came and stood, asking: “Which way did that animal go?”
Seeing him, we shrank back, hiding our bodies behind one another,
standing in shame. But he treated us kindly:
“O young women of fivefold plaited hair, lovely brows,
and dark moist tresses! Can there be lies in your mouths?” he said softly.
Then, checking his chariot with galloping horses, turning around,
he looked many times into your daughter’s kohl-lined eyes
and departed—that lord of the hills!
In the evening hour when daylight died and the sun set,
looking towards the direction in which he vanished, she said:
“Look, tōḻi, he is a [noble] man!”
Those skilled in understanding may grasp the measure of it from that.