Akananuru 52

52

'வலந்த வள்ளி மரன்ஓங்கு சாரல்,
கிளர்ந்த வேங்கைச் சேண்நெடும் பொங்கர்ப்
பொன்னேர் புதுமலர் வேண்டிய குறமகள்
இன்னா இசைய பூசல் பயிற்றலின்,
"ஏ கல் அடுக்கத்து இருள் அளைச் சிலம்பின்
ஆகொள் வயப்புலி ஆகும் அஃது" எனத்தம்
மலைகெழு சீறூர் புலம்பக், கல்லெனச்
சிலையுடை இடத்தர் போதரும் நாடன்
நெஞ்சுஅமர் வியன்மார்பு உடைத்துஎன அன்னைக்கு
அறிவிப் பேம்கொல்? அறியலெம் கொல்?' என
இருபாற் பட்ட சூழ்ச்சி ஒருபாற்
சேர்ந்தன்று - வாழி, தோழி!- 'யாக்கை
இன்உயிர் கழிவது ஆயினும், நின்மகள்
ஆய்மலர் உண்கண் பசலை
காம நோய்' எனச் செய்யா தீமே!

'On the slope where high trees are entwined with valli vines,
calling out in distressing clamor
because she desires the new gold-like blossoms on the lofty boughs of the rising vēṅkai tree,
the Kurava girl cries out, causing the small mountain village
to lament, thinking, "That is a powerful tiger seizing cows
from the mountain slope with dark caves on the stony peak!",
so that men bearing bows in their hands rush with an uproar—
shall we inform mother that the lord of such a land
possesses a broad chest that delights the heart? Or shall we not let it be known?'
Of these two courses of deliberation, one has been chosen—
may you live, my friend!—
'Even if sweet life should depart from this body,
do not cause it to be said: "The pallor in your daughter’s
choice-flower, kohl-rimmed eyes
is a disease of desire!"'