Akananuru 56

56

நகை ஆகின்றே - தோழி! - நெருநல்-
மணிகண் டன்ன துணிகயம் துளங்க,
இரும்புஇயன் றன்ன கருங்கோட்டு எருமை,
ஆம்பல் மெல்லடை கிழியக், குவளைக்
கூம்புவிடு பன்மலர் மாந்திக், கரைய
காஞ்சி நுண்தாது ஈர்ம்புறத்து உறைப்ப,
மெல்கிடு கவுள அல்குநிலை புகுதரும்
தண்துறை ஊரன் திண்தார் அகலம்
வதுவை நாள்அணிப் புதுவோர்ப் புணரிய,
பரிவொடு வரூஉம் பாணன் தெருவில்
புனிற்றாப் பாய்ந்தெனக் கலங்கி, யாழ்இட்டு,
எம்மனைப் புகுதந் தோனே; அதுகண்டு
மெய்ம்மலி உவகை மறையினென், எதிர்சென்று,
'இம்மனை அன்று; அஃது உம்மனை' என்ற
என்னும் தன்னும் நோக்கி,
மம்மர் நெஞ்சினோன் தொழுதுநின் றதுவே.

It is truly laughable, my friend! Yesterday, / as the clear pool, bright as a sapphire, was stirred, / a buffalo with black horns fashioned like iron / tore the soft leaves of the water lily, grazed on the many blossoming flowers of the blue water lily, / and as the fine pollen of the kāñci tree on the bank showered upon its wet back, / it entered its resting place, chewing its cud; / from such a town with cool shores came the bard, / seeking to unite his lord, whose broad chest wears a firm garland, / with a new courtesan adorned for her wedding day; / as a cow that had just calved rushed at him in the street, shaken with fear, / dropping his lute, he stumbled into our house! / Seeing that, concealing the joy swelling in my heart, I went forward / and said: “This is not that house; that one is your house!” / Looking at me and then at himself, / with a bewildered heart, he stood worshiping with joined hands!