Akananuru 62

62

அயத்துவளர் பைஞ்சாய் முருந்தின் அன்ன
நகைப்பொலிந்து இலங்கும் எயிறுகெழு துவர்வாய்,
ஆகத்து அரும்பிய முலையள், பணைத்தோள்,
மாத்தாட் குவளை மலர்பிணைத் தன்ன
மாஇதழ் மழைக்கண், மாஅ யோளொடு
பேயும் அறியா மறைஅமை புணர்ச்சி
பூசற் றுடியிற் புணர்வு பிரிந்து இசைப்பக்,
கரந்த கரப்பொடு நாஞ்செலற்கு, அருமையின்,
கடும்புனல் மலிந்த காவிரிப் பேரியாற்று
நெடுஞ்சுழி நீத்தம் மண்ணுநள் போல,
நடுங்கு அஞர் தீர முயங்கி, நெருநல்
ஆகம் அடைதந் தோளே - வென்வேற்
களிறுகெழு தானைப் பொறையன் கொல்லி
ஒளிறுநீர் அடுக்கத்து வியல்அகம் பொற்பக்
கடவுள் எழுதிய பாவையின்,
மடவது மாண்ட மாஅ யோளே!

With a coral-red mouth possessing teeth that shine bright with laughter, / resembling the tender spires of green reeds growing in watercourses, / with breasts budding on her chest, bamboo-like shoulders, / dark-petaled, rain-soft eyes like a pair of blossoms / of dark-stemmed blue water lilies bound together—with that dark-skinned woman / the secret union, which even spirits did not know, / having been revealed and spoken about loudly like a war drum, / since it was hard for us to go away in concealing secrecy, / like a woman bathing in the deep, swirling torrent / of the great Kāvērī river swelling with swift waters, / she embraced me to relieve her trembling distress, / and pressed her chest against me yesterday— / resembling the divine image painted / to grace the wide slopes with gleaming waterfalls / of the Kolli hill belonging to Poṟaiyan with an army of tuskers and winning spears, / that dark maiden exalted in her sweet simplicity!