Akananuru 67

67

யான்எவன் செய்கோ? தோழி! பொறிவரி
வானம் வாழ்த்தி பாடவும், அருளாது
உறைதுறந்து எழிலி நீங்கலிற், பறைபு உடன்,
மரம்புல் லென்ற முரம்புஉயர் நனந்தலை;
அரம்போழ் நுதிய வாளி அம்பின்
நிரம்பா நோக்கின்; நிரயம் கொண்மார்
நெல்லி நீளிடை எல்லி மண்டி,
நல்அமர்க் கடந்த நாணுடை மறவர்
பெயரும் பீடும் எழுதி யதர்தொறும்
பீலி சூட்டிய பிறங்குநிலை நடுகல்
வேல்ஊன்று பலகை வேற்றுமுனை கடுக்கும்
மொழிபெயர் தேஎம் தருமார், மன்னர்
கழிப்பிணிக் கறைத்தோல் நிரைகண் டன்ன
உவல்இடி பதுக்கை ஆள்உகு பறந்தலை,
'உருஇல் பேஎய் ஊராத் தேரோடு
நிலம்படு மின்மினி போலப் பலஉடன்
இலங்கு பரல் இமைக்கும்' என்ப - நம்
நலம்துறந்து உறைநர் சென்ற ஆறே!

What shall I do, my friend? Even as the striped cuckoo sings praising the heavens,
the clouds depart without showing mercy, abandoning the rain;
and in the high, gravelly, vast expanse, tree leaves have fallen and branches stand bare.
In order to send to hell [their victims], insolent warriors with ruthless looks
and notched arrows sharpened with files rush by night across the long expanse of gooseberry trees;
their names and glory inscribed, feather-crested upright hero stones erected on every path
look like an enemy vanguard with shields propped on spears;
in that battlefield strewn with the dead beneath rock piles of leaves and stones
resembling lines of well-tied, spotted shields of kings who set out to win alien-tongued lands,
they say: "Along with the bodiless phantom driving a mirage,
many shining pebbles glisten together like fireflies fallen on the earth!"
—along such a path our lover went, abandoning our beauty!