Akananuru 82

82

ஆடுஅமைக் குயின்ற அவிர்துளை மருங்கின்
கோடை அவ்வளி குழலிசை ஆக,
பாடுஇன் அருவிப் பனிநீர் இன்இசைத்
தோடுஅமை முழவின் துதைகுரல் ஆகக்
கணக்கலை இகுக்கும் கடுங்குரற் றூம்பொடு
மலைப்பூஞ் சாரல் வண்டுயாழ் ஆக
இன்பல் இமிழ்இசை கேட்டுக், கலிசிறந்து,
மந்தி நல்அவை மருள்வன நோக்கக்
கழைவளர் அடுக்கத்து, இயலி ஆடுமயில்
நனவுப்புகு விறலியின் தோன்றும் நாடன்!
உருவவல் விற்பற்றி, அம்புதெரிந்து,
செருச்செய் யானை செல்நெறி வினாஅய்ப்,
புலர்குரல் ஏனற் புழையுடை ஒருசிறை,
மலர்தார் மார்பன், நின்றோற் கண்டோ ர்
பலர்தில், வாழி - தோழி - அவருள்,
ஆர்இருட் கங்குல் அணையொடு பொருந்தி,
ஓர்யான் ஆகுவது எவன்கொல்,
நீர்வார் கண்ணொடு, நெகிழ்தோ ளேனே?

Where the summer wind blowing through the bright holes bored in swaying bamboo / becomes the music of a flute, / and the sweet roar of the cool water of the melodious waterfall / becomes the swelling beat of a well-tuned drum, / and the deep horn-voice raised by the stag of the herd / joins the lyre-song of bees on the mountain-flower slopes, / hearing that sweet, manifold harmony, ecstatic, / as an assembly of monkeys looks on in wonder, / the peacock strutting on the bamboo-grown slope / dances like a dancing girl entering the open stage—such is the lord of this land! / Holding a shapely, strong bow, choosing his arrows, / inquiring after the path of a battle-elephant, / he stood by the gap in the field of drying ears of millet, / with a chest adorned with blossom garlands. / Many indeed were those who saw him standing there—may you live, my friend!— / Among them, why is it that I alone / lie against the bed in the deep-dark night, / with water-streaming eyes and wasting arms?