Akananuru 86

86

உழுந்துதலைப் பெய்த கொழுங்கனி மிதவை
பெருஞ்சோற்று அமலை நிற்ப, நிரைகால்
தண்பெரும் பந்தர்த் தருமணல் ஞெமிரி,
மனைவிளக் குறுத்து, மாலை தொடரிக்,
கனைஇருள் அகன்ற கவின்பெறு காலைக்,
கோள்கால் நீங்கிய கொடுவெண் திங்கள்
கேடில் விழுப்புகழ் நாள்தலை வந்தென,
உச்சிக் குடத்தர், புத்துகன் மண்டையர்,
பொதுசெய் கம்பலை முதுசெம் பெண்டிர்
முன்னவும் பின்னவும் முறைமுறை தரத்தரப்,
புதல்வற் பயந்த திதலை! அவ் வயிற்று
வால்இழை மகளிர் நால்வர் கூடிக்,
'கற்பினின் வழாஅ, நற்பல உதவிப்
பெற்றோற் பெட்கும் பிணையை ஆக'- என
நீரொடு சொரிந்த ஈர்இதழ் அலரி
பல்இருங் கதுப்பின் நெல்லொடு தயங்க
வதுவை நன்மணம் கழிந்த பின்றைக்,
கல்லென் சும்மையர் ஞெரேரெனப் புகுதந்து,
'பேர்இற் கிழத்தி ஆக' எனத் தமர்தர;
ஓர்இற் கூடிய உடன்புணர் கங்குல்,
கொடும்புறம் வளஇக், கோடிக் கலிங்கத்து
ஒடுங்கினள் கிடந்த ஓர்புறம் தழீஇ,
முயங்கல் விருப்பொடு முகம்புதை திறப்ப,
அஞ்சினள் உயிர்த்த காலை, யாழநின்
நெஞ்சம் படர்ந்தது எஞ்சாது உரை' என.
இன்நகை இருக்கை, பின்யான் வினவலின்-
செஞ்சூட்டு ஒண்குழை வண்காது துயல்வர
அகமலி உவகையள் ஆகி, முகன் இகுத்து,
ஒய்யென இறைஞ்சி யோளே - மாவின்
மடம்கொள் மதைஇய நோக்கின்
ஒடுங்குஈர் ஓதி, மா அ யோளே.

When the thick, boiled mixture of plump pulses mashed with black gram / stood as a mass of abundant food, / spreading fine sand in the cool, large pandal with rows of posts, / lighting house lamps, stringing flower garlands, / in the beautiful morning when dense darkness had departed, / as the flawless, famously auspicious asterism joined with the curved white moon / freed from the grasp of maleficent planets, / while elderly, venerable women making joyful commotion, / with pots on their heads and new small bowls in their hands, / brought [water] in succession, some in front and some behind, / four women adorned with bright jewels, / who had borne sons from their pale-spotted, lovely bellies, gathered together and blessed: / ‘Without straying from chastity, rendering many good services, / be a beloved mate cherished by the one who took you!’— / sprinkling water with damp-petaled blossoms, / which gleamed with unhusked rice upon her manifold dark tresses, / and after the fine marriage ceremony was over, / when her kin came in suddenly with a loud bustle / and presented her saying, ‘Be the mistress of this great house!’; / on that night of union when we joined together in that single chamber, / embracing one side of her as she lay shrunk back, wrapped / in a new unwashed cloth that wound around her curved back, / as I uncovered her hidden face with a desire to embrace her, / and she sighed in fear: ‘Listen, / tell me without holding back whatever your heart desires!’ / As I thus asked from my seat with a sweet smile— / with bright earrings with red crests swaying on her generous ears, / her heart overflowing with joy, lowering her face, / she swiftly bowed her head— / she of dark beauty, with sleek, damp tresses / and the innocent, wanton gaze of a deer.