Akananuru 92

92

நெடுமலை அடுக்கம் கண்கெட மின்னிப்,
படுமழை பொழிந்த பானாட் கங்குல்,
குஞ்சரம் நடுங்கத் தாக்கிக், கொடுவரிச்
செங்கண் இரும்புலி குழுமும் சாரல்
வாரல் - வாழியர், ஐய! நேர்இறை
நெடுமென் பணைத்தோள் இவளும் யானும்
காவல் கண்ணினம் தினையே; நாளை
மந்தியும் அறியா மரம்பயில் இறும்பின்
ஒண்செங் காந்தள் அவிழ்ந்த ஆங்கண்
தண்பல் அருவித் தாழ்நீர் ஒருசிறை,
உருமுச் சிவந்து எறிந்த உரன்அழி பாம்பின்
திருமணி விளக்கிற் பெறுகுவை-
இருள்மென் கூந்தல் ஏமுறு துயிலே!

In the midnight hour when torrential rain poured,
lightening so that eyes went blind across the long mountain ranges,
upon the slopes where the large, red-eyed, curved-striped tiger roars,
having struck the elephant so that it trembles,
do not come! May you live long, O lord!
She of long, tender, bamboo-like arms with aligned forearms, and I,
we intend to guard the millet field.
Tomorrow, in that place where the bright red gloriosa lilies bloom
in the tree-dense copse unknown even to female monkeys,
to one side of the descending water of many cool cascades,
by the lamp of the splendid jewel of the snake whose strength was shattered
when the fiery thunderbolt struck—
you shall obtain sweet sleep beside her dark, soft hair!