Maṇimēkalai's Renunciation 28.34

28.34

சமயக்கணக்கர் தந் திறங்கேட்ட காதை

120 வற்ப மாகி யுறுநிலந் தாழ்ந்து
சொற்படு சீதத் தொடுசுவை யுடைத்தாய்
இழினென நிலஞ்சேர்ந் தாழ்வது நீர்தீத்
தெறுதலு மேற்சே ரியல்பு முடைத்தாம்
காற்று விலங்கி யசைத்தல் கடனிவை

120

உரை

124

நிலம் வற்பமாகி யுறும் - நிலவணு வன்மையுடையதாயிருக்கும்; நீர் தாழ்ந்து - நீரணுவானது கீழே வீழ்ந்து, சொற்படு சீதத் தொடு சுவையுடைத்தாய் - இயல்பென்று சொல்லப்படும் குளிர்ச்சியுடன் சுவையுடையதாய், இழின் என நிலம் சேர்ந்து ஆழ்வது - இழினென்னு மோசையுடன் நிலத்தையடைந்து ஆழத்தே சுவறி விடுவதாம், தீ - தீயணு, தெறுதலும் மேற் சேர் இயல்பும் உடைத்தாம் - எரிப்பதும் மேனோக்கி யெழுவதும் இயல்பாக வுடைய தாகும்; காற்று விலங்கி அசைத்தல் கடன் - காற்றணு குறுக்கிட்டசையும் இயல்பினதாகும் எ - று.

வற்பம், வன்மை, நிலத்தே தாழ்ந்து ஆழத்தே சுவறுதல் நீரணுவுக்கியல் பென்றும், சுவையுடையை அதன் குணமென்றும் கொள்க. நிலவணுவின் குணம் வற்பமென்றாராக, நீலகேசியுடையார், "நிலநீர்எரிகாற்றுயிரின் இயல்பும், பலநீ ரிவற்றின் படுபா லவைதாம், புலமா கொலியொன்றொழிய முதற்காம், சலமாயது தண்மை யையே முதலாம்," "எறித்தல் முதலாயின தீயினதாம், செறித்தலிரை யோடிகை காற்றின வாம், அறித்த லறித லைதா முயிராங், குறித்த பொருளின் குணமாமிவையே" (நீல. 675, 676) என்றும், "மேற்சீர தீயோ டுயிர் காற்று விலங்கு சீராம், பாற்சீர நீரு நிலந்தானும் பனிந்த சீராம், மேற்சீர மேற் போம் விலங்கோடு விலங்கு சீர்கீ, ழாற்சீ ரவிழும் அவையென்னினு மாவ தென்னோ" (நீல. 717) என்றும் கூறுப.