Maṇimēkalai's Renunciation 3.2

3.2

ஊரலருரைத்த காதை

10

15

வயந்த மாலையும் மாதவி துறவிக்கு
அயர்ந்துமெய் வாடிய அழிவின ளாதலின்
மணிமே கலையொடு மாதவி யிருந்த
அணிமலர் மண்டபத் தகவயிற் செலீஇ
ஆடிய சாயல் ஆயிழை மடந்தை
வாடிய மேனி கண்டுளம் வருந்திப்
பொன்னே ரனையாய் புகுந்தது கேளாய்
உன்னோ டிவ்வூர் உற்றதொன் றுண்டுகொல

11

உரை

17

வயந்த மாலையும் மாதவி துறவிக்கு அயர்ந்து மெய்வாடிய அழிவினள் ஆதலின் - வயந்த மாலையும் மாதவியினது துறவிற்கு மனந்தளர்ந்து உடல் வாடிய வருத்த முடையவள் ஆகலான், மணிமேகலையோடு மாதவி இருந்த அணி மலர் மண்டபத்து அக வயின் செலீஇ - மணிமேகலையுடன் மாதவியிருந்த அழகிய மலர் மண்டபத்தின் உள்ளே சென்று, ஆடிய சாயல் ஆயிழை மடந்தை வாடிய மேனி கண்டு உளம் வருந்தி - அசைகின்ற மென்மையினையுடைய மாதவியினது தவத்தான் வாட்டமுற்ற யாக்கையைக் கண்டு மனம் வருந்தி, பொன்னேரனையாய் - திருமகள் போல் வாய், புகுந்தது கேளாய் - இப்பொழுது நேர்ந்தனைக் கேட்பா யாக, உன்னோடு இவ்வூர் உற்றது ஓன்று உண்டுகொல் - நின்னோடு இவ்வூர் உற்றதாகிய பகைமை ஓன்றுண்டோ;

துறவி - துறவு ; "¹ துறந்தோர் தம்முன் துறவி யெய்தவும்"

என்பது காண்க. பொன்-திருமகள். நேரனையாய் - நேரொப்பாய் ; உவமச் சொல் இரண்டிணைந்தது. ஊரார் அலர் தூற்றுவது பகைமையா லன்றென்பாள் 'உற்றதொன் றுண்டுகொல்' என்றாள்.

¹ சிலப். 27 : 95.