Pancamaranyaka 2.p7

2.p7

(2) “indrāgnī yuvaṃ suna ityetasyārddharcan gāyatrokāramuttaramuttarasyānuṣṭupkāraṃ prāguttamāyāḥ pra vo mahe mandamānāyāndhasa iti nividāmaṃ vane na vā yo nyadhāyi cākan yo jāta eva prathamo manasvāniti te antareṇāyāñcavārṅ upa bamburiṣṭā vidhundrāṇaṃ samane bahūnāmityetadāvapanaṃ daśatīnāmaindrīṇāṃ triṣṭubjagatonāṃ bṛhatīsampannānāṃ yāvatīrāvaperaṃstāvantyūrddhamāyuṣo varṣāṇi jijīviṣet saṃvatsarāt saṃvatsarāt daśatī na vā tyam ṣu vājinaṃ devajūtamandro viśvaṃ virājatītyekapadendraṃ viśvā avīvṛdhannitaganuṣṭubhaṃ tasya prathamāyāḥ pūrvamarddharcaṃ śastvottareṇārddharcenottarasyāḥ pūrvamarddharcaṃ vyatiṣajati pādaiḥ pādānanuṣṭupkāraṃ prāguttamāyāḥ pūrvasmāt pūrvasmādadharcarddhāduttaramuttaramarddharcaṃ vyatiṣajati prakṛtyā śeṣaḥ pibā somamindra mandatu tveti ṣaḍ yoniṣṭa indrasadane akārītyetasya catasraḥ śaskhotttamāmupasantatyopottamayā paridadhāti” (2)