Atharvavedabrahmana 11.17

11.17

tadāhuḥ, atha kasmāt saumya evādhvare pravratāhutorjuhvati, na haviryajña iti | akṛtsnā vā eṣā devayajyā, yaddhaviryajñaḥ | atha haiṣaiva
kṛtsnā eṣā devayajyā, yat saumyo'dhvaraḥ, tasmāt saumya evādhvare
pravratāhutorjuhvati | juṣṭo vāce bhūyāsaṃ juṣṭo vācaspataye devi
vāg yadvāco madhumattamaṃ, tasminmā dhāḥ svāhā vāce svāhā vācaspataye svāhā sarasvatyai svāhā sarasvatyā iti, purastāt svāhākāreṇa juhoti | tasmādvāg ata ūrddhamutsṛṣṭā yajñaṃ vahati
manasontarā (1), manasā hi manaḥ protam | tadu haike saptāhutorjuhvati, sapta chandāṃsi pravṛttāni pratimantramiti vadantaḥ | yathā mekhalā paryyasyate medhyasya cāmedhyasya ca vihṛtyai, evaṃ haivaite nyuṣyante,
medhyasya ca vihṛtyai yajñasya vihṛtyai | prācīnaṃ hi dhiṣṇebhyo
devānāṃ lokāḥ, pratīcīnaṃ manuṣyāṇāṃ | tasmāt somaṃ pivatā
prāñco dhiṣṇyrā nopasaryyāḥ | janaṃ hyetaddevalokāṃ hyu dhyārohanti,
teṣāmetadāyatanaṃ codayanaṃ ca, yadāgnīdhraṃ ca sadaśca | tadyo'vidvān sañcarati, ārttimārcchati | atha yo vidvān, sañcarati,
na sa dhiṣṇyoyāmārttimārchati