Rigvedabrahmana 13.2

13.2

atha haviṣpaṅktyā caranti paśavo vai haviṣpaṅktiḥ paśūnāmevāptyai
tāni vai pañca havīṃṣi bhavanti dadhi dhānāḥ saktavaḥ puroḍāśaḥ payasyeti pañcapadā paṅktiḥ pāṅko yajñaḥ pāṅkāḥ paśavaḥ pāṅkaḥ puruṣo yajñasya
ca paśūnāṃ cāptyai seyaṃ nirupyate paśūnāmeva parigrahāyātho savanānāmeva
tīvrīkārāyātha vai haviṣpaṅktiḥ prāṇa eva tasmāddhyenaiva maitrāvaruṇaḥ praṣyati tena hotā yajati samāno hyayaṃ prāṇastadāśū̱ryayā vai prātaryajatyṛksā tadaharyyātayāmā bhavatyatha kasmādeṣā sarveṣu savaneṣvayātayāmeti
yadeva savanairviṃtārayanneti prātaḥ prātaḥsavanasyeti prātaḥsavane mādhyaṃdinasya savanasyeti mādhyaṃdine savane tṛtīyasya savanasyeti tṛtīyasavane
tenāyātayāmā tadāhuḥ kasmātprātareva payasyā na madhyaṃdine na tṛtīyasavana iti yajño vai maitrāvaruṇa etadvai yajño jāyate yatprātaḥsavane
payobhājano vai taruṇaḥ kumārastadyathā jātāya stanamupadadhyādevaṃ tadbṛddho
vā uttarayoḥ savanayoryadā vai vardhate 'tistano vai tadā tasmātprātareva
payasyā na madhyaṃdine na tṛtīyasavana iti