Rigvedabrahmana 14.2

14.2

atha saptarcamājyaṃ śaṃsati sapta vai chandāṃsi sarveṣāmeva cchandasāmāptyai tadvā ānuṣṭubhaṃ bhavati vāganuṣṭuptadyatkiṃca vācānuṣṭubhābhyanūktaṃ tatsarvamāpnoti pade vigṛhṇāti tatprajātyai rūpaṃ vīva vai striyai pumāngṛhṇāti yadveva vigṛhṇāti pratiṣṭhāyāstadrūpamatho etadgha vai mṛtyorāsyaṃ
yadete pade antareṇa sa yo 'trāvānanaṃ brūyānmṛtyorāsyamāpati² na
jīviṣyatīti tathā ha syāttasmāttadanavānaṃ saṃkrāmedamṛtaṃ vai prāṇo 'mṛtena tanmṛtyuṃ tarati samastenottareṇārdharcena praṇauti vajrameva tatpāpmane
bhrātṛvyāya praharati tā daśa gāyatryaḥ saṃpadyante 'ṣṭākṣaraṃ hi daśamaṃ padaṃ
gāyatrī vai sā yānuṣṭubgāyatramagneśchando daśa prātaḥsavane 'dhvaryurgrahāngṛhṇāti navasu bahiṣpavamānena stuvate hiṃkāro daśamo daśaimāste nānā
kurvanto virājamabhisaṃpādayanyetadvai kṛtsnamannādyaṃ yadvirāṭ tadetatsaṃpādya
yajamāne pratidadhati triḥ prathamayā triruttamayaikādaśa saṃpadyante yājyā
dvādaśī dvādaśa vai māsāḥ saṃvatsaraḥ saṃvatsarasyaivāptyai tāḥ saṃśastāḥ
ṣoḍaśa gāyatryaḥ saṃpadyante tadvāyatrīmājyamabhisaṃpadyata āgnendryā yajatīndrameva tadardhabhājaṃ savanasya karoti yājyāyāṃ devatā anvābhajateti
ha smāha kauṣītakistrayastriṃśadakṣarā vai virāṭrayastriṃśaddevatā akṣarabhājo devatāḥ karotyagna indraśca dāśuṣo duroṇa iti padaṃ pariśiṣya
virājo 'rdharce 'vāniti śrīrvirāḍannādyaṃ śriyāṃ tadvirājyannādye pratitiṣṭhatyuttareṇa virājo 'rdharcena vaṣaṭkaroti svarga eva talloke yajamānaṃ
dadhātyanuvaṣaṭkarotyāhutīnāmeva śāntyā āhutīnāṃ pratiṣṭhityā