Rigvedabrahmana 27.1

27.1

iti pañcaviṃśo 'dhyāyaḥ samāptaḥ
dvātriṃśī prathamo māso dvātriṃśyuttamo dvātriṃśadakṣarānuṣṭubvāganuṣṭuptadvācā prayanti vācamanūttiṣṭhante 'ṣṭāviṃśināvabhito viṣuvantaṃ māsāvaṣṭāviṃśatyakṣaroṣṇiguṣṇihyo grīvā athaitacchiro yajñasya yadviṣuvāngrīvā eva tatkalpayitvā tāsu śiraḥ pratidadhati tadāhuḥ katareṣāmeṣo 'hnāmavareṣāṃ pareṣāmiti nāvareṣāṃ na pareṣāmityāhurubhayeṣāṃ
vā eṣo 'hnāmubhayāni vai tasyai tānyahāni tadāhuḥ katiṣaḍahaḥ saṃvatsara
iti ṣaṣṭiḥ ṣaḍahāḥ ṣaḍahaśastadetadvyavalambi saṃvatsarāyanaṃ² tadya evaṃ
saṃvatsarasyāhāni yuñjanti ta etānkāmāndhruvanti ye saṃvatsare 'tha ye
'to 'nyathā saṃvatsarasyāhāni yuñjanti na te tānkāmāndhruvanti ye
saṃvatsare 'tha haika ūrdhvāneva māsānupayantyūrdhvānyahānyūrdhvaṃ vā u vayaṃ³
saṃvatsaraṃ rohāma iti māsā evāvarterannāhānītyeke ya eṣa pṛṣṭhyaḥ ṣaḍahaḥ
punaḥ parastātparyeti tena māsā āvṛttā iti vadantastadāhurvidūrarūpaṃ
vā etadyattrivṛcca trayastriṃśaśca stomau tadyathā giriśikharādgartamabhiprāskandedevaṃ tatstomaklṛntacaṃ tasmādevāhāni varteranno māsāḥ stomaklṛntacatāyā iti