Rigvedabrahmana 27.9

27.9

kayā śubhā savayasaḥ sanīḍā iti marutvatīyaṃ tadetatsaṃjñā śrīsūktametena hendraśca marutaśca samajānītāmabhisaṃjānate ha vā asmai svāśraiṣṭhyāya ya evaṃ veda kayā matī kuta etāsa eta ityāvadrāthaṃtaraṃ tyaṃ
su meṣaṃ mahayā svarvidamiti jāgatamaindraṃ vavṛtyāmavase suvṛktibhirityāvadrāthaṃtaraṃ tadāhuryadrāthaṃtaraṃ pṛṣṭhaṃ saptamasyāhna āyatanenātha kasmādanvahaṃ
bṛhatkriyaka iti tāni vā etāni mahāstomānyahāni bhavanti tasmādanvahaṃ bṛhatkriyata eteṣāmevāhnāṃ sabalatāyā eteṣāṃ stomānām¹samabalatāyai bṛhata ātānaṃ śastvā rathaṃtarasya yoniṃ śaṃsati nāhaiva naḥ
pitā yonyanuvādaṃ sevāsīditi ha smāha kauṣītakiryatra tu kva caite sāmanī samāne 'hansannipateyātāmanveva taccetarasyetarasya vā yonimanuśaṃsedyadyu kvavarathaṃtaraṃ kuryurnāsya yonimanuśaṃsenna hyanyeṣāṃ pṛṣṭhānāṃ yoniḥ
śasyā bhavatīti ha smāha kauṣītakistamu ṣṭuhi yo abhibhūtyojā abhi
tyaṃ meṣaṃ puruhūtamṛgmiyamiti traiṣṭubhajāgate sūkte ubhe abhivatī tadrāthaṃtaraṃ rūpaṃ dve dve sūkte niṣkevalyamarutvatīyayoḥ śasyete prathame chandome
dvipādyajamānaḥ pratiṣṭhittyai tāni catvāri saṃpadyante paśavo vai chandomāścatuṣṭayā vai paśavo 'tho catuṣpādāḥ paśūnāmevāptyai