Rigvedabrahmana 7.4

7.4

athātaḥ kaiśitī dīkṣā keśī ha dārbhyo dīkṣito nipasāda taṃ
ha hiraṇmayaḥ śakuna āpatyovācādīkṣito vā asi dīkṣāmahaṃ veda
tāṃ te bravāṇi sakṛdayaje tasya cayādvibhemi sakṛdiṣṭasyāho tvamakṣitiṃ
vettha tāṃ tvaṃ mahyamiti sa ha tathetyuvāca¹ tau ha saṃprocāte sa ha sa
āsolo vā vārṣṇivṛddha iṭanvā kāvyaḥ śikhaṇḍī vā yājñaseno yo
vā sa āsa sa sa āsa sa hovāca śarīrāṇi vā etayedhyā dīkṣante
yā vā imāḥ puruṣe devatā yasyaitā dīkṣante sa dīkṣita iti ha smāha
sa yatrādhvaryuraudgrahaṇāni juhoti tadupa yajamānaḥ pañcāhutīrjuhuyānmano me manasā dīkṣatāṃ svāheti prathamāṃ vāṅme vācā dīkṣatāṃ svāheti dvitīyāṃ prāṇo me prāṇena dīkṣatāṃ svāheti tṛtīyāṃ madhye prāṇamāha madhye hyayaṃ prāṇaścakṣurme cakṣuṣā dīkṣatāṃ svāheti caturthīṃ śrotraṃ
me śrotreṇa dīkṣatāṃ svāheti pañcamīṃ tadu ha smāha kauṣītakirna hotavyā atiriktā āhutayaḥ syuryaḍbhūyerannadhvaryumeva juhvatamanvārabhya pratīkairanumantrayeta mano me manasā dīkṣatāmiti prathamāṃ vāṅme vācā
dīkṣatāmiti dvitīyāṃ prāṇo me prāṇena dīkṣatāmiti tṛtīyāṃ madhye
prāṇamāha madhye hyayaṃ prāṇaścakṣurme cakṣuṣā dīkṣatāmiti caturthīṃ śrotraṃ
me śrotreṇa dīkṣatāmiti pañcamīṃ dīkṣayatyu haivautā yāḥ puruṣe devatā
no atiriktā āhutayo hūyanta ityatha khalu śraddhaiva sakṛdiṣṭasyākṣitiḥ
sa yaḥ śraddadhāno yajate tasyeṣṭaṃ na kṣīyata āpo 'kṣitiryā imā eṣu
lokeṣu yāścemā adhyātmaṃ sa² yo mayyakṣitiriti vidvāṃnyajate tasyeṣṭaṃ
na kṣīyata etāmu haiva tatkeśī dārbhyo hiraṇmayāya śakunāya sakṛdiṣṭasyākṣitiṃ provācāparāhne dīkṣate 'parāhne ha vā eṣa sarvāṇi bhūtāni
saṃpṛṅkte 'pi ha vā enaṃ raśanā¹ atiyanti tasmāllohitāyannivāstametyetamevātmānaṃ dīkṣamāṇo 'bhidīkṣate ya eṣa tapati tasmādaparāhṇe
dīkṣate sarveṣāmeva kāmānāmāptyai