Gaudapadiya 2.2

2.2

ācāryyairmāṇḍūkyopaniṣadaṃ paṭhitvā tadvyākhyānaślokāvatāraṇamatretyādinā kṛtaṃ tadatretyanūdya bhāṣyakāro vyākaroti | etasminniti
viśvasya vibhutvaṃ prāguktādhidaivikābhedādavadheyam | adhyātmādhidaivābhede
pūrvodāhṛtāṃ śrutiṃ sūcayituṃ hiśabdaḥ || sthūlasūkṣmakāraṇopādhibhedājjīvabhedamāśaṅkya svarūpaikye'pi khatantropādhibhedamantareṇa viśeṣaṇamātrabhedādavāntarabhedoktirityāha | eka eveti || padārthānāmeva
pūrvoktatvenoktatvāttātparyyaṃ ślokasya vaktavyamavaśiṣyate tadāha | paryāyeṇeti || yadyātmanaścaitanyamiva svābhāvikaṃ sthānatrayaṃ na tarhi tadvadeva
taṃ vyabhicaritumarhati vyabhicarati cātmānaṃ sthānatrayaṃ kramākramābhyāṃ
tasya tristhānatvādatastadvyatiriktatvamātmanaḥ siddham | yaḥ suptaḥ so'haṃ
jāgarmītyanusandhānādekatve tasyāvagatam | ekatvena hi smṛtyā ghaṭādāvekatvamiṣyate | dharmmādharmma rāgadveṣādimattvasyāvasthādharmmatvāttadatirekta śuddhatvamapi siddhayati | saṅgasyāpi vedyatvenāvasthādharmmatvāṅgīdakṣiṇākṣimukhe viśvo manasyantaśca taijasaḥ
ākāśe ca hṛdi prājñastridhā dehe vyavasthitaḥ