Kathakagrihyasutra 31.1

31.1

102) ityutvaraparatve śasi parāpura iti rūpam | evaṃ nipūrvasya nipura iti | tatra parāpura iti brāhmaṇārthaṃ havirucyate, nipura iti tu piṇḍārtham | parāpuro nipuraśca havirviśeṣān ye māyayā haranti, tān asurān asmāllokādagniḥ praṇudatu apasārayatu, āstāṃ tāvadyajñabhūmiḥ, lokādapyasmādbhūmi lokākhyādapasārayatu agnirasurānityarthaḥ || apeto yantvasurā ye pitṛṣadaḥ, pitṝn sīdantyupasarpanti pitṛdattahaviṣo'pahārāya ye te pitṛṣada itaḥ sthānādapayantvasurāḥ | udīratāmavara iti tristhānānāṃ pitṝṇāṃ yajñabhūmāvāgamanamanayā āśāsyate | vasavo rudrā ādityāśca bhūmyādisthānā yathākramaṃ pitṛpitāmahaprapitāmahāḥ | tathāca śrutiḥ ‘vasavaḥ pitaro rudrāḥ pitāmahā ādityāḥ prapitāmahāḥ |’ iti | avare avarasthānāḥ pitaro vasurūpā udīratāmāgacchantu | utparāsaḥ, udityupasargaḥ īratāmityanenānuvṛttena saṃbadhyate, pare eva parāsaḥ parasthānanivāsinaḥ ādityarūpāḥ prapitāmahāḥ udīratāmāgacchantu | unmadhyamāḥ, madhyamāścāntarikṣavāsinaḥ pitāmahā rudrarūpā udīratām | kīdṛśāḥ | somyāsaḥ somamarhantīti somyāḥ, tairhi mahendraḥ prātaḥsavanādiṣu somaṃ vahati, somyā eva somyāsaḥ | asuṃ ya īyuḥ, ya ihaloke prāṇāṃstyaktvā paraloke asuṃ prāṇamīyuḥ prāptāḥ punaḥ karmavaśena prāṇinaḥ saṃpannāḥ | avṛkāḥ akartanā anupaghātakā iti yāvat | ṛtajñāḥ satyajñāḥ yajñajñā vā | te no'vantu pitaro haveṣu, te pitarastristhānā api haveṣvāhvāneṣu satsu naḥ asmānāgacchantu rakṣantu vā ||