Kathakagrihyasutra 31.2.1

31.2.1

tūkhānāmārṣam | anuvākadvaye'pi pitaro devatāḥ | ādyā vardhinī, udīratāmiti triṣṭup | asūn rantītyasurā daityā yajñavidhvaṃsakāḥ | te apayantu apagacchantu apasarantu, itaḥ sthānāt palāyantāmityanena mantradvayena yavatilavikaraṇena bādhyamānāḥ santaḥ | kīdṛśāḥ | ye rūpāṇi svāni pratimucya pitṛrūpā bhūtvā māyayā ācaranti ceṣṭante | parāpuro nipuro ye haranti, parān pṛṇantīti parāpuraḥ ‘pṛñ tarpaṇe kāntau ca’ ityasya parāpūrvasya kvipi ‘udoṣṭhyapūrvasya’ (7| āgacchata pitaro manojavasaḥ pitaraḥ pitaraḥ śundhadhvam | ye nikhātā ityanuṣṭup | vikarabhāgināmāhvānaṃ kriyate yebhyaḥ 'agnidagdhāśca ye jīvāḥ' iti bhūmau vikaro dīyate | antardadha ṛtubhirityanuṣṭup parapitravakāśanivāraṇī | he pitaraḥ eta āgacchata | kaiḥ | manojavaiḥ manasa iva javo vego yeṣāṃ taireva vimānādibhiḥ | āgacchatetyatrāpyāgama evārthaḥ, tvarātiśayārthaṃ tu punarvacanam | ye nikhātāḥ, natu dagdhāḥ, bhūmau khaniṃ kṛtvā nihitāḥ 'ūnadvivārṣikaṃ pretaṃ nikhaneyuḥ sajātayaḥ |' (manu0 5|68) iti | ye'paruptāḥ, jale kṣiptāḥ| ye ca garbhe eva santo'vapedire avapannā naṣṭāḥ visrutāḥ, yaduddeśenocyate 'garbhasrāve garbhasaṃmitā rātrayaḥ |' iti | tān sarvān pitṝn he agne āvaha prāpaya | kimartham | haviṣe attave havirattuṃ bhakṣayitum | haviṣa iti vyatyayena dvitīyārthe caturthī | attave iti tumarthe tavepratyayaḥ || he pitaro manojavasaḥ manovegayuktāḥ santa āgacchata | he pitaraḥ śundhadhvamidaṃ haviḥ śuddhaṃ pavitraṃ kuruta |