Kumarasvamiya p131

p131

ஆன்மாக்களுடைய இருதயாகாயத்தின் நடுவே நின்று தாண்டவம் புரிந்தருளுஞ் சோதி சொரூபனாகிய குகபெருமானுடைய அழகிய திருவடிகளை அந்தப் பிரமதேவன் நம்பாது கைவிட்டவாறு விடுபவர்கள், யமனது நகரத்தைக் காணநேர்ந்தபோது தமதுடம்பு நெருப்பில்வெந்து மண்டையோடு உடையவும் இரத்தஞ்சிந்தவுமாக விழுந்து உளம்வருந் தித் தமதுறவினரைக் கண்டழுதலும் வாடுதலும் நீங்குமோ? [நீங்கா என்றவாறு.] (ச)