Manasara Series (I. A Dictionary of Hindu Architecture; II. Indian Architecture according to Manasara-Shilpashastra; III. Manasara on Architecture and Sculpture: Sanskrit Text; IV. Architecture of Manasara: Translation; V. Architecture of Manasara: Illustrations; VI. Hindu Architecture in India and Abroad; VII. An Encyclopaedia of Hindu Architecture) v3.c24.s26.3

v3.c24.s26.3

अनुशाला त्रिभागा वा भा(हा)रान्तर(रं) द्विभागिकम् ।
महाशाला त्रिभागेन भद्रशालाविशालता ॥ १२ ॥
शेषं प्रागुक्तवत्कुर्याद्देव(देवं) भागाधिकं ततः ।
मध्यशालानरांशेन युक्ता तन्मध्यभद्रकम् ॥ १३ ॥
शेषं तु पूर्ववत्कुर्यादुपकान्तमिति स्मृतम् ।
एवं चाष्टतले क्षुद्रहर्म्यमेवं प्रकल्पयेत् ॥ १४ ॥
एकविंशांशकं चाष्टतलहर्म्ये विशालके ।
मध्ये सप्ताष्ट(मांश)कं चैव महाशाला(लां) प्रकल्पयेत् ॥ १५ ॥
तन्मध्ये भूतभागेन मध्यशाला सभद्रकम्(का) ।
तद्वहिश्च त्रिभागेन भद्रशालाविभूषितम् ॥ १६ ॥
शेषं प्रागुक्तवत्कुर्यात्स्वर्गीकान्तमिति स्मृतम् ।
एवमष्टतलं कुर्यान्मध्यमालयमेव च ॥ १७ ॥
द्वाविंशांशकं तारे च श्रेष्ठमष्टतलं भवेत् ।
तन्मध्ये चाष्टभागेन महाशालाविशालकम् ॥ १८ ॥
तन्मध्ये वेदभागेन कोष्ठशाला सभद्रकम्(का) ।
महाकान्तमिति प्रोक्तं तन्मध्ये च द्विभागवत् ॥ १६ ॥
भद्रशालासमायुक्तं जनकान्तमिति स्मृतम् ।
सच्छात्राया द्विपार्श्वे तु नेत्रशाला सभद्रकम्(का) ॥ २० ॥
एतत्तु तप(पस्)कान्तं स्याच्छेषं प्रागुक्तवन्नयेत् ।
सदैव मध्यशाले तु तत्पार्श्वे च विशेषतः ॥ २१ ॥
एकैकं कूटविस्तारं तत्समं हारसंयुक्तम् ।
एतत्तु सत्यकान्तं स्याच्छेषं पूर्ववदाचरेत् ॥ २२ ॥
तदेवमनुशाला च कुर्यान्मध्य(ध्यं) सभद्रकम् ।
देवकान्तमिति प्रोक्तं चोर्ध्वोध्वंतलं न्यसेत् ॥ २३ ॥
एवं श्रेष्ठं त्वष्टतलं सर्वालङ्कारसंयुतम् ।
जन्मादिस्तूपिपर्यन्तं बाहुल्यमानमिहोच्यते ॥ २४ ॥
सैका ष्टपञ्चाशेंकांशं हर्म्ये तुङ्गं विभाजिते ।
आधारं चाष्टभागेन वेदांशं चरखायु(य)तम् ॥ २५ ॥