Manasara Series (I. A Dictionary of Hindu Architecture; II. Indian Architecture according to Manasara-Shilpashastra; III. Manasara on Architecture and Sculpture: Sanskrit Text; IV. Architecture of Manasara: Translation; V. Architecture of Manasara: Illustrations; VI. Hindu Architecture in India and Abroad; VII. An Encyclopaedia of Hindu Architecture) v3.c24.s40.4

v3.c24.s40.4

तत्पार्श्वे चाचरादन्त(नुचरान्ते) द्विपयुग्मं तु कारयेत् ।
दक्षिणे तु गणेशं स्याद्वामभागे सरस्वतीम् ॥ ४० ॥
छत्रचामरसंयुक्तं तोरणादिविभूषितम् ।
तस्याधो(धः) पूर्णकुम्भाद्यैः दर्पणायैर्विभूषितम् ॥ ४१ ॥
कुर्यादेवं तु रक्षार्थं सम्पदामास्पदं सदा ।
अथवा द्वारयोगस्य विशालं वक्ष्यतेऽधुना ॥ ४२ ॥
त्रिचतुष्पञ्चषण्मात्रं तस्मात्तु अङ्गुलाधिकम् ।
पञ्चविंशाङ्गुलान्तञ्च(न्तं च) चतुर्विंशाङ्गुलान्तकम् ॥ ४३ ॥
एकविंशाङ्गुलान्तं स्याद् द्वाविंशाङ्गुल(ला)न्तकम् ।
त्रयोविंशाङ्गुलान्ते स्याद् द्वारयोगस्य विस्तृतम् ॥ ४४ ॥
अथवा हस्तमारभ्य त्रित्र्यङ्गुलविवर्धनात् ।
तन्त्रिहस्तावसाने स्यात्कन्यसाद्युक्तमानकम् ॥ ४५ ॥
दारुकै तु शिला(ले) वापि कुर्याद् द्वारं विचक्षणः ।
क्षुद्रविस्तार(रं) सर्वेषां द्वारयोगविशालकम् ॥ ४६ ॥
द्वारमाने तु सर्वेषां वर्णानां हर्म्यके न्यसेत् ।
देवानां हर्म्यके कुर्यात्तत्र दोषो न विद्यते ॥ ४७ ॥
द्वारमूर्ध्नवशार्धं स्याद् द्वारमानेन कल्पयेत् ।
तद्विशालायततुल्यं कवाटायामविस्तृतम् ॥ ४८ ॥
एकद्वित्रिचतुष्पञ्च कवाटस्य घने भवेत् ।
एकं वा द्विकवाटं वा युत्क्त्वा तत्रैव योजयेत् ॥ ४६ ॥
युग्मदारु न योग्यं स्यादयुग्मं चैव योजयेत् ।
युगल तत्कवाटं स्याद् दारुयुग्मं प्रयोजयेत् ॥ ५० ॥
दक्षिणस्य कवाटं तु विशालाधिकमायतम् ।
एकद्वित्र्यङ्गुलं वामकवाटं स्याद् द्विहस्त(विहीन)कम् ॥ ५१ ॥
तत्समग्रं शिखं तारं तद्दृढ्यं तस्य तुङ्गकम् ।
वृत्ताकारं(रा) शिखा सर्वा मूलोद्भववृचा(कचं) भवेत् ॥ ५२ ॥
मध्ये तु क्षेपर्ण वामे(ध) शुद्धद्वारावसानकम् ।
त्रिचतुष्पञ्चषण्मात्रं मध्ये क्षेपञ्चविस्तृतम् ॥ ५३ ॥