Manasara Series (I. A Dictionary of Hindu Architecture; II. Indian Architecture according to Manasara-Shilpashastra; III. Manasara on Architecture and Sculpture: Sanskrit Text; IV. Architecture of Manasara: Translation; V. Architecture of Manasara: Illustrations; VI. Hindu Architecture in India and Abroad; VII. An Encyclopaedia of Hindu Architecture) v3.c24.s8.2

v3.c24.s8.2

पर्जन्यस्य तु तत्प्रोक्तं पुष्पं च नवनीतकम् ।
दत्वा ज(याजा)यन्ताय बलिं पुष्पकोष्ट(पिष्टं) महेन्द्रके(न्द्राय) ॥ १३ ॥
मधुगन्धो(न्धे) भास्करः(राय) स्यात्सत्याय मधुरे(धे)व च ।
नवनीतं भृशस्योक्तं गगने(नाय) च ततो बलिम् ॥ १४ ॥
हारिद्रचूर्णमापान्तं दुग्धाहार्य(र्ब्यं) सा(त) गराय तु ।
शुद्धक्षीरं तथा चाग्नेः परमान्नं तु पुष्णिके(क्षं पुष्णास्तथा) ॥ १५ ॥
वितथे स्यात्तु (थस्य तु) पक्वान्नं राक्षसस्यं तु मांसकम् ।
चामाम्नं तु सरं प्रोक्तं बलिं चा(लिञ्चा)न्तकरस्य वै ॥ १६ ॥
अगुरुं गन्धकं चैव गन्धर्वस्य बलिं क्षिपेत् ।
पारावारभष(षो) भृङ्गराजस्य बलिरिष्यते ॥ १७ ॥
दध्योदनं भृशस्योक्तं नैऋत्ये तु (त्यस्य) बलिं त(ल्लिस्त)तः ।
तिलपिण्डौदनं प्रोक्तं बीजं दौवारिके(क)बलि(लिः) ॥ १८ ॥
सुग्रीवे(वस्य) मोदकं प्रोक्तं पुष्पदन्तम(न्ताया)तःपरम् ।
पुष्पतोयं बलिं दत्वा(द्यात) पायसान्नं तु वारुणे(णें) ॥ १९ ॥
असुरस्य बलिं(ली) रक्तं शोषे(षस्य) तिलतण्डुलम् ।
रोगस्य शुष्कमत्यं स्याद्धरिद्रौदनं मारुतः ॥ २० ॥
नागस्यैव बलिं लांजं (लिर्जाजा) धान्यचूर्णं हि मुख्यके(मैख्याकः) ।
गुडौदनं च भल्लाटे(भाल्लाटः) क्षीरान्नं तु शशाधराः (शशधरः) ॥ २१ ॥
मृगे(गस्य) शुष्कमांसं तं(तु) मोदकं देवमन्तरे (देवान्तरस्य) ।
तिलपुष्पं बलिं दत्वा च(दद्यादु)दितस्य फलं भवेत् ॥ २२ ॥
दुग्धौदनमाल्यं चैव भवेन्मत्स्य(त्स्यो) बलिं त(लिस्त)तः ।
सवित्रे वासथा(वाश्च धा)न्यं च स(सा)वित्रे कर्त(गुड)तोयकम् ॥ २३ ॥
बन्ध(सर्व)मेतत् स(च) बलिन्द्रै(बलिमिन्द्राय) मुद्रफले(लमि)न्द्रराजके(काय) ।
माषं रुद्रबलिं दत्वा मां(शान्मां)सं रुद्रजये(याय) तथा ॥ २४ ॥
शुद्धात्नमापवत्सयाश(स्याय) च कुमुदं सुद्रौदनम् ।
अपवङ्गलिमिति प्रोक्तं (लिरित्युक्तो) न पदा(दे) बलिं इहो(लिङ्क)च्यते ॥ २५ ॥
अजशङ्कस्य(ङ्गयोः) मांसं च मृगमांसं तथैव च ।
रक्तमिश्रं बलिं दत्वा(द्यात्तु) पापराक्षसस्ये(स्या इ) ति स्मृतम् ॥ २६ ॥