The Aravidu Dynasty of Vijayanagara, Vol. I v1.c35.s20: XXII

The Aravidu Dynasty of Vijayanagara, Vol. I v1.c35.s20

Language: English

XXII

v1.c35.s20.1

'LITTERAE ANNUAE' OF THE PROVINCE OF MALABAR, 1604-1606.

Ex his (*Nayaks of Madura, Tanjore and Jinji*) Gingensis qui proxime regiam ditionem attingit, regnum in alios minores Naiches sub-diviserat. Horum unus cui Lingama-naiche nomen est, paucarum urbium dominus, adeo divitiis pollebat ac viribus, ut Gingensis ac Bisnagrensis impetum sustinere se posse ratus, fisus Volurensis arcis munitionibus, diu neutri parere voluerit.

v1.c35.s20.3

Itaque Rex Bisnagrensis Adelaraio suo (is est dux exercitus maximus) dederat in mandatis ut rediens in hyberna Ciandegirinum, Volurum inopinatam aggrederetur. Adelarayus non procul ab ea urbe cum exercitu iter habens, prima nocte aberrase se ab itinere simulans, cum tatam noctem maxima celeritate praecurisset, non potuit tamen ante lucem Velurum ita cum omni exercitu opprimere, ut detectis portis exclusus et globorum ferreorum imbre e tormentis exploso, moenibus amotus non sit. Dous menses, ruente imbribus coelo, sine ulla spe urbis potiundae, Velurum obsedit. Cum ecce tibi quadam die duobus adelarai militum praefectis qui Lingamanaiche amicitia, nescio etiam an sanguine conjuncti erant, Velurum ad colloquium ingressis, in reditu Linguamanaiche urbanitatis ergo, amicos extra portas deducens, ab adelarai militibus capitur, atque in castra vinctus adducitur, ibique amicis custodiendus traditur. Qui ubi evadendi spem sibi praereptam vidit, astu atque cuniculis rem aggreditur. Adelaraium oneratum promissis ut liberet obsidione Velurum hortatur, viginti leches post discessum se daturum pollicitur, quindecim auri, et quinque gemmarum et margaritarum, (continet autem Lechis pagodes centum millia, qui sunt nummi aurei nostrates centum quinquaginta millia). Adelaraius Lingamanaichis dolos odoratus, litteras ad regem mitti quibus eum Velurum evocabat, nunc esse tempus, aiens, at regium erarium adimplendi, et suae ditionis fines addita urbe munitissima porrigendi. His litteris Rex, qui antea ad exterrendo Naiches Ciandagrino fuerat; regressus cum infinita prope militum, aliorumque hominum multitudine, magnoque elephantorum numero, Velurum versus castra movit, quinto idus Januarias anni 1604 January 9th. Eo ubi pervenit, militum ducumque acclamationibus ac militari plausu exceptus, Lingamanaichem qui se ad pedes regis abjecerat, bene sperare jussit, tum Lingamanaichis filiis qui tormentorum explosionibus Regem ab ingressu arcis arcebant, ut arma ponerent, imperavit. Tunc Rex cum Regina urbem ingressi in regia Laingamanaichis e marmore, auro, gemmisque distincta, opere Corinthio, commorati sunt. Totus que in eo rex positus erat ut viginti Leches, quos promiserat Lingamanaichis exprimeret, Sub idem tempus, ineunte scilicet Februario, P. Franciscus Ricius Regem ut inviseret ageretque cum eo quaedam negotia, ad Regem Velurum se contulit, a quo perhonorifice exceptus, atque per quatuor menses retentus est ; diutiusque remansisset nisi quodam Regis simulato Chandagrinum regressu deceptus praecurrisset.

v1.c35.s20.4

Non multo post tempore P. Belchior Coutinho, recuperandae valetudinis gratia, quam amiserat, S. Thoma venit ibique mansit usque ad mensem Augustum; quo tempore P. Provincialis eo Regem Bisnagrensem Patresque tam S. Thomae quam Ciandragiri visurus appulerat. S. Thomae P. Provincialis paululum commoratus, quinto idus septembris exornatus muneribus quae Regi daturus attulerat, videlicet, Elephantus quem dono a Rege Jaffnapatano acceperat, cane venatitio, aliisque munusculis, Patri-bus Rectore, Belchiore Coutinho, et Emmanuele Fonseca comitantibus Velurum iter aggreditur, atque ex itinere, Puley veterem Patrum Collegii S. Thomae amicum ut viseret, Canjiverano transire decreverat. Hic est qui Superioribus annis P. Francisco Martino nostri Collegii Rectore, cum a Rege Tangiaorio oppido S. Thomae fuisset praefectus, captus Nostrorum praesertim Rectoris consuetudine, ejusque sanctitatem admiratus, ex Regiis vectigalibus que cives S. Thomae Tangiaorio solvebant, quotannis trecenos nummos aureos quibus nunc victitent Patres, in annos singulos Patribus regio nomine donaverat.

v1.c35.s20.5

Hic, P. Provincialis iter subodoratus, certis locis qua Pater erat transiturus ut eum omni apparatu exciperent, sibi conjunctissimos quosque disposuerat. Prima itaque die cum Patres pervenissent Conducturum a Puley sororis filiis perhonorifice excipiuntur. Altero die pervenerunt Canjiveranum, que arx est munitissima Tanjaorii, magnificentissimi fane celebritate longe lateque maxime inclyta; quam arcem et alios amplius centum pagos Puley supra 40 annos administrat. Qui P. Provinciali aliquot leucas e sua familia virum nobilissimum obviam miserat, officii causa, et ut ad se spe eorum adventus exhilaratus deduceret; tum ipse sub nocte duobus militum milibus circumseptum, totidem ad arcis custodiam relictis, egressus est extra portas in planitiem satis amplam ibique duarum horarum spatium substitit, missis identidem exploratoribus qui scirent ac de Patrum itinere eum certiorem facerent, ac funalibus (nox enim iter habentes oppreseram Ubi pervenere, Pule senio facieque venerabilis, majoriqt). dignus imperio e suorum agmine procedens, taedariue funaliumque luminibus noctem superantibus, in P. Provumalis aliorumque complexus humanissimus ruit, iis benevnciotiae argumentis quae quivis Europaeus a sui amantmsilo christianae Reipublicae principe, posset optare.

v1.c35.s20.6

Post mutua salutationis officia, Patres domum suam amplam atque magnificam deduxit, in ejusque parte accomodatiori, quam aulaeis tapetibusque constriverat atque ornaverat, collocavit. Ibi tres dies Patres subsistere coegit, quibus ea suae erga Patres Societatis propensae voluntatis argumenta dedit, ut plura aut majora ab alio Societatis studiossissimo expectare non possis.

v1.c35.s20.7

Canjiverano Patribus Vellurum contendentibus, Rex qui de adventu fuerat certior factus, cujusdam pagi viri nobilissimi domum qui in arce Vellurensi, juxta domos regias habitabat jussit ornari, in quam deducti Patres, illico a Regia familia visitantur, eorum salutem ab eis nomine regio sciscitatura. Tum Ramana sororis regiae filius, nostrorum studiosissimus, per aulicos ac familiares suos Patres invisit, eisque cibaria opipare de sua mensa, uti Patribus Nicolao Levanti atque Francisco Ricio antea fecerat, missurum se dicit.* Cui cum respondisset P. Provincialis Patribus comitibusque suis domi velle se cibos parare, tum ille verveces atque gallinas in magna copia, necnon batyrum et orizam aliaque cibaria, nondum parata, et paulo post aprum quem ejus frater ex venatione attulerat, misit ad nostros; tum ipse venit, easque benevolentiae significationes exhibuit ut eorum familiaritate diutissime usus videretur.

v1.c35.s20.8

Altero die Rex suos P. Provincialem misit viserent, ab eoque sciscitarentur quando ad eum ingredi vellet. Quibus respondit Pater se elephantem qui Conjiverani, ut paulum quiesceret substiterat, expectare, qui ubi pervenit Pater significavit Regi, qui Optimatem qui illi est a secretis, Patrum amicissimum, cum magno comitatu misit, accitum quocum Patres ex hedris vecti venerunt ad valvas regiae. Descendit Rex in atrium ad excipiendum P. Provincialem, atque una ut videret elephantem canemque venaticum et alia quae attulerat. Tum secum deduxit in aulam sedemque in sella regia Patrem, sui Regni principibus stantibus in peristromati, apud se sedere jussit, a quo P. Provincialis petit ut alios etiam Patres sedere juberet, quod et fecit. Accepit hic P. Provincialem humanissime, maximis verae benevolentiae argumentis. Cumque Pater abeundi facultatem, eo quod tempus Coccinum redeundi ad accipiendas litteras ex Lusitania advenerat, peteret, nunquam sivit, addens nec Rgem Bisnagrensem nec Societatis Provincialem Praepositum decere, eum in primo statim congressu demittere. Ad haec habere se dicebat quiddam magni momentii tractandum, quod in praesentia tractari non poterat. Itaque illi perendiae condicit. Condita die adfuit Pater, sed tanta in Regem moles negotiorum irruit audiendi, namque fuere legati Mogorenses, Idalcani, Gingenses, Tanjaorenses, ac Madurenses, aliaque tot negotia gravissima supervenerunt, ut non nisi sub noctem intempestam potuerit Patres audire, quos ubi hilare excepit, remotis arbitris, P. Provinciali ad aurem per interpretem significavit se ad novum Proregem Indiae, qui eo tempore sperabatur, mittere vele legatos, renovandae firmandaeque cum Lusitanis amicitiae causa, sed eos sine P. Rectore ab se nolle dimittere, itaque se etiam atque etiam rogare ut P. Rectori eundi cum suis legatis facultatem in scriptis relinqueret. Cui P. Provincialis respondit cum Proregis adventus certi nuntii venissent, tum se ea de re concilium capturum. Subdidit Rex: post istos nuntios, quis hic erit qui Rectori det facultatem eundi ? Nunc necessarium capiendi consilium tempus esse, postea neutri integrum fore. Tunc Pater Regis postulata concessit, quibus ille laetus Patri Rectori voce ut omnes audirent: Goam, inquit, cum legatis eundi facultatem habes, atque ita P. Provincialem officiis muneribusque cumulatum dimisit.

v1.c35.s20.9

Hinc profecti Patres, relicto apud Regem Veluri, P. Belchiore Coutinho, venerunt Ciandegrinum, ubi P. Franciscum Ricium senio venerabilem, Badagarum linguae morum, ac religionum peritissimum, in excolendis Neophytis, ethnicorum sectis evertendis, X.os religione propaganda, occupatum invenerunt . . . . .

v1.c35.s20.10

Illud etiam ad rem Xnam plurimum facit, nobilium puerorum schola Badagarum litteras sub ethnico praeceptore, nostris sumptibus nostrorumque moderamine discentium. Decet praesertim varias canciunculas, Jesu et Mariae laudes continentes, quibus teneri aetati sensim sine sensu X.a pietas instillatur ...

v1.c35.s20.11

Nunc Vellurum cogor reverti atque inde Regem P. Coutinho Chandegrinum deducer. Fuit Pater Veluri, Patrum Xnorumque causas agens, regemque omnibus officiis delinitum ahabens, a mense septembri usque ad Maium ; quo tempore Rex cum a Lingamanaichi magnum gemmarum ac margaritarum numerum expressisset, eum arce Velurensi spoliatum Ciandegrinum duxit in triumpho, de quo ipsius P. Coutinho ad Patrem Provincialem libet attexere :

v1.c35.s20.12

Perrexi tandem (quod Dei benignitas fuit) incolumis Chandegrinum, quamvis ut in maximis caloribus fessus via, sed itineris molestiam comitum infinita

v1.c35.s20.13

multitudo levabat; quorum aliqui, ut omittam pedites innumerabiles, essedae, alii equis et bobus, alii elephantibus bini vel terni vehebantur. Me quamvis uno die Rex praecessisset, tum eum antequam urbem ingrederetur, consecutus sum, nec enim ingredi voluerat, antequam Tripiti in celeberrimo fano, uti ante decessum voverat voti religione se solveret. Sexto itaque Calendas Junias * quatuor post ortum solis horis, hac pompa in urbem invectus est. Viam quã, per urbem mediam, erat transiturus, aulaeis ac festa fronde visendam, arcus etiam in magno servii variis coloris vestiti terni certo inter spatio dispositi plurimum ornabant Regem, praeter instrumenta bellica, tam ex aere cavo, quam tympana et classica. et praeter alia signa quamplurima, regium vexillum in quo ex auro leo et piscis depicti significant eum terra marique dominari Praeibant equites multi, ipseque Obraias, Regis socerus, aliique regni proceres auro gemmisque pellucidi. Ipse Rex una cum Connanaichi elephante pulcherrimo, croco toto corpore et capite, feoribusque ornato quem oloserico et culcita serica auro intertesta in qua ipse sedebat, gemmis ac margaritis contectus vehebatur. Non usus est corona regia quam habet maximi ponderis et pretii. Quidam ideo eum non uti ea corona dictitant, quod alii Reges statim ac capiti eam imposuerunt, morte immatura sublati sunt; alii ideo eam neque ad similes trimphos adhiberi autumant, quod nonisi recuperatis regnis quae à superioribus regibus Mauri detraxerunt eam in triumpho Regem Bisnagrensem ferre mereatur. Cum ita in triumpho veheretur, hilares oculos benevolentiae indices, circumquaque in subjectam conjiciens multitudinem, forte nos vidit pompam spectantes, nobisque arridens, tum ad Cinnanaichem conversus, nosque ostendens, nescio quid cum eo est collocutus. Credo equidem Regem aspectu P. Francisci exhilaratum, quem jamdiu videre cupiebat. Nos praetereuntem usque ad Regiam secuti, iterum eum ex elephante descendentem vidimus. Hic Rex in aura sella ab Adelaraio urbis praefecto, ut mos est munus accepit. Tum alii proceres Regem venerati discedebant. Nos etiam accessimus et quidem P. Franciscus Ricius ei cyathum e vitro inauratam quem ad id servaverat, obtulit, atque ita domum revertimus.” Haec P. Belchior Coutinho.

v1.c35.s20.14

Patres ad Bisnagrensem Principem ut superioribus annis praescriptum est, inopia mittendorum, nondum iverunt. Instat tum quotidie importunis litteris nec ullum finem facit evocandi, et Provincialis, cum esset Ciandigirini ei Patres se propediem missurum promisit, sed nondum stetit promissis, quia quos mittat cum maxime cupiat, non habet. Unas ipsius Principis ad Patres Chandagirinenses litteras opponam, et hanc residentiam absolvam.

v1.c35.s20.15

“Anno Subaratutii, mense decimo, decimo post plenilunium die, Litterae Trimalaragi, Ramaragi filii, maximi principiis, ragi inter ragios, datae ad Patres Ciandagrini. Accepi vestras litteras quas mihi per vestrum Tagium misistis, easque abscondi in praecordis. Accepi etiam munera omnia; gavisus sum vos de meo istuc adventu apud regem et principes regni studiose agisse. Vos cum hàc Goam iter haberetis, dixixtis vos huc ad commorandum propediem venturos. Miror nondum venisse. Veniant, oro, ne morentur. Cetera meus legatus ore ad os loquetur.”