The Awakening of Mahāvairocana 3.2

3.2

སྟོབས་ཆེན་བསམ། །འབར་བའི་ཕྲེང་ཅན་མི་བཟད་པ། །ཁྲོ་བོ་ལག་ན་རལ་གྲི་ཐོགས། །ས་ལ་སྤྲིན་གྱི་གཟུགས་བྲིས་ནས། །རལ་གྲིའི་ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པར་བྱ། །ཕྱོགས་ཀུན་ནས་ནི་ལངས་པའི་སྤྲིན། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཡང་ན་སྔགས་པ་མི་གཡེང་བས། །དེ་དག་ཕུར་བུས་གདབ་བྱ་སྟེ། །མཁས་པ་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ནས་སུ། །ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུས་བཏབ། །ཡང་ན་བགེགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཞི་བར་བྱ་བ་ཡང་བཤད་དེ། །སྔགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་གནས་ནས། །མི་གཡོ་སྟོབས་ཆེན་གསང་སྔགས་ནི། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་གསང་སྔགས་ཀྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་གནས་པར་བསམ། །དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་ནས་ནི། །རྐང་པ་གཡོན་པས་སྤྱི་བོར་གཟེར། །འོན་ཏང་དེ་ནི་ཞིར་འགྱུར་བའམ། །དོགས་པ་མེད་པར་འཆི་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་ནས་སུ། །སྐེ་ཙེ་དུག་ཁྲག་བསྲེས་པ་ཡིས། །བྱུགས་ནས་སྔགས་པས་བསྐམས་ནས་ནི། །གདོན་དེ་མྱུར་དུ་འཚིག་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་མེ་ལ་བསྐམས་པ་དང་། །དུག་གིས་བསྐུས་ན་ངེས་པར་ནི། །ཚངས་པའམ་འོན་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་། །དེ་ཡི་མོད་ལ་མྱུར་དུ་འཚིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་བདག་གིས་འཚལ་བ་ལྟར་ན་བདག་གིས་འདི་ལྟར་མཇལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་ལ་གནས་ན་ལྷ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་དུ་གནས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལས་ཀྱང་འགལ་བར་མི་བགྱིད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རང་གི་རིགས་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་གནས་ལ་གནས་ནས་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཅི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ། གཞན་ཡང་གང་གིས་ཁ་དོག་གང་གསུངས་

Chapter 5: Mundane Siddhis

and of great strength; / crowned with a blazing garland, terrible, / a wrathful deity holding a sword in his hand. / Having drawn the form of a cloud on the ground, / strike it with the sword mudrā; / the clouds that have arisen from all directions / will be destroyed immediately. / Or else, the undistracted mantrin / should pin them with a kīla (stake): / having become a vajra, the wise one / pins all of them with a vajra stake. / Or again, the pacification / of all vighnas is also explained: / the mantrin stands in the center of the maṇḍala / and should meditate on the secret mantra of Acala, the Greatly Powerful One, / as residing in the maṇḍala / of this utterly terrible secret mantra. / Having made an effigy of it, / press upon its crown with the left foot; / thereupon it will either become pacified / or undoubtedly die. / Having made an effigy of it, / smear it with mustard seed mixed with poison and blood; / when the mantrin dries it, / that harmful spirit will quickly burn. / When it is dried in fire / and smeared with poison, / surely even Brahmā or Śakra / will quickly burn in an instant."

Then Vajrapāṇi addressed the Bhagavān: "Bhagavān, as I understand the meaning spoken by the Bhagavān, I comprehend it thus: Bhagavān, if one resides in the place of one's own maṇḍala, the deities bestow empowerment. If one abides in that itself, one also does not transgress the Tathāgata's command. Why is that? Bhagavān, because abiding in one's own family is the samaya of all secret mantras. Bodhisattvas who practice the bodhisattva conduct by means of secret mantra must also accomplish all purposes by abiding in their own place." Bhagavān said: "Lord of Secrets, it is so; it is just as you have spoken! Lord of Secrets, furthermore, whatever color was spoken