The Awakening of Mahāvairocana 3.3

3.3

པ། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་ནི་དེ་ལྟ་བུར། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །དེ་ལ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་བློ་ཞན་པ་མ་དད་པ་གང་དག་བསྟན་པ་འདི་ལ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཡིད་གཉིས་དང་སོམ་ཉི་མང་བ། ཐོས་པ་ཙམ་སྙིང་པོར་འཛིན་པ། སྒྲུབ་པ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་རུང་ལ་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འགྱུར་གྱི། མི་བླུན་པོ་དེ་དག་གིས་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེས། སྔོན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བཞེད་ནས། འདི་དག་ཐམས་ཅད་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་ཤེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན། །བླུན་པོ་དེས་ནི་དེ་མི་ཤེས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་གསུངས། །སྔགས་པ་རྟག་ཏུ་དེར་གནས་ནས། །རབ་ཏུ་ངེས་པར་ལས་བྱའོ། །བགེགས་ཞི་བར་བྱ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པའོ།། །།དེ་ནས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་དག་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པ་རང་རང་གི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གིས་གསང་སྔགས་རྣམས་སྨྲ་བར་འདོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་དག་ལ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་

Then the Lord addressed Vajradhara Guhyakādhipati again and spoke in verse:

is itself that maṇḍala; / the forms of the deities were taught / in such a manner by the previous buddhas. / Furthermore, Lord of Secrets, in the future there will appear sentient beings of weak intellect and without faith, who will not have faith in this teaching, will have many doubts and misgivings, who hold mere learning to be the essence, and do not turn toward practice; they will ruin themselves and destroy others as well. They will say: 'This exists among the outsiders; it was not spoken by the buddhas.' But those foolish people will not know that in this way the Bhagavān—omniscient, sovereign over all dharmas, who thoroughly understands the aims of sentient beings—explained all these in the past out of a desire to benefit sentient beings.

The character of dharmas, / that foolish person does not know. / The characteristic of all dharmas / has been correctly taught to be emptiness. / The mantrin, always abiding in that, / must perform the activities with complete certainty.

This is the detailed chapter on the pacification of vighnas.

Then Vajrapāṇi and the other Vajradharas, and Samantabhadra and the other bodhisattvas, bowed down to Bhagavān Vairocana, and in this great maṇḍala of the arising of great compassion, wishing to speak the secret mantras in their own individual spoken words according to their realization of the gateway of the pure dharmadhātu, petitioned the Bhagavān. Then Bhagavān Vairocana empowered those bodhisattvas and Vajradharas with the unfailing dharmatā and declared: "Sons of noble family, speak the words of the secret mantras that purify the realm of sentient beings according to your realization of the dharmadhātu!"

Then at that time, Bodhisattva Samantabhadra entered into the samādhi called "The Sphere of the Buddha's Ornament," and