ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 2.15

2.15

བདག་ཅག་གི་སྲོག་ལུས་སྦྱིན་པ་བྱས་ཀྱང་མི་ཕངས་ན་བང་མཛོད་དང་། ནོར་རྫས་དང་། ཁ་ཟས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ནས་སྦྱིན་བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་དགའ་རངས་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པར་ཁོ་བོའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་གྲོགས་ཡིན་པ་ལྟ་དགེའོ་ལེགས་སོ། །ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་ཅི་དང་ཅི་བྱ་བ་རྣམས་ཅི་དང་ཅི་བསྒྲུབ་པ་སྐོལ་བྱ་བའི་རིགས་པ་ཡང་མོད་ལ་བྱ། བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡང་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ་སྟེ། ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ངེས་པར་འབྱོར་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་སྦྱིན་བདག་དེས་སོ་སོར་བསྒོ་ནས་ཁྱིམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་སྟེ། གང་ན་ས་མཉམ་ཞིང་ཡངས་ལ་བདེ་བའི་གནས་ཞིག་བལྟས་ནས་མོད་ལ་ས་གཞི་དག་པར་ཉལ་ཉིལ་དང་ས་རྡོ་མེད་པར་བྱས་ཕྱགས་ཏེ་ཁྲི་སྟན་བཤམས་སོ། །དེ་ལྟར་མང་པོ་འདུ་བའི་གནས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་ས་གཞི་བཤམས་ནས་བན་གླང་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཁ་ཟས་བཀལ་ཏེ་སྦྱིན་པའི་སར་བསྐྱལ་ནས། ཁ་ཟས་ནི་རི་བཞིན་དུ་སྤུངས། ཞོ་ཆུ་ནི་མཚོ་བཞིན་བསྐྱིལ། མར་དང་། འབྲུ་མར་དང་། ཁུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཆོ་མ་ཆོ་དགུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡང་གོས་དང་། གདུ་བུ་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་དང་། བན་གླང་དང་། རྟ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྦྱར་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་ཉི་མ་ལ་དྲིལ་རྔ་བརྡུངས། དུང་བུས་ཏེ། སྐད་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པའི་གནས་འདིར་འདུས་ཤིང་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བོས་པའི་སྐད་ཐོས་ནས་འཕགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་གནས་སུ་ལྷགས་ཏེ། ཡིད་བཞིན་དུ་གོས་དང་། མལ་ཆ་དང་། ཟས་སྐོམ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ནད་ཀྱི་རྩི་སྨན་མང་པོ་དང་། བན་གླང་དང་། རྟ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་དྲངས་ནས་སྦྱིན་པའི་རྫས་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ལུས་པར་ཁྱེར་རོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་བདག་དེ་དགའ་ནས་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་

Even if we were to give away our life and body, we would not begrudge it, so what need is there to speak of granaries, wealth, goods, and food!' Then the patron was also overjoyed: 'It is wonderful and splendid that you are truly my companions for attaining unsurpassed awakening! Each of you must also quickly perform whatever tasks are to be done and whatever preparations are to be made, and cooking what is proper to cook; properly accomplish what is to be accomplished quickly, so that seven days from now everything is surely prepared!' At that time, having instructed each of them, the patron went outside the house. Finding a place where the ground was level, vast, and pleasant, he immediately cleaned the ground of rubbish, cleared it of earth and stones, swept it, and arranged thrones and seats. Having thus prepared the ground for giving charity where many would assemble, he loaded five hundred oxen with food and brought them to the site of charity. Food was piled up like a mountain, and buttermilk was pooled like a lake. Butter, sesame oil, cakes, and the like—foods possessing a hundred flavors—were prepared with nine varieties of dishes. In addition, garments, bracelets, garlands, various bodily ornaments, oxen, horses, the seven precious gems, and so forth were all exquisitely prepared. When seven days had passed and dawn broke, on the seventh day they beat the kettle-drum, blew the conch shell, and called out in a loud voice: 'Everyone assemble and come to this place of charity!' At that time, upon hearing the calling voice, as if blessed by the noble ones, a feeling of great joy arose in everyone. All flocked to the site of bestowing charity, and according to their wishes, they were served with garments, bedding, food and drink, various bodily ornaments, numerous medicinal remedies for sickness, oxen, horses, the seven precious gems, and whatever else they desired, taking away all the provisions of charity without leaving anything behind. Then the patron, feeling delighted, returned home