ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 4.13

4.13

གཅིག་ལ་གཅིག་འཁྲི་ཞིང་མགོ་བཏེག་སྟེ་མཁར་སྒོ་སྲུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་མཁར་སྒོ་དེར་ཕྱིན་ཏེ། ཀླུ་གདུག་པ་དེ་མཐོང་ནས་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། བདག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་གལ་ཏེ་ཀླུ་གདུག་པས་གནོད་པ་བྱས་ན། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་ལག་པ་གཡས་པ་བཏེག་ནས་ཀླུ་གདུག་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །ཁྱེད་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །བདག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནས་ཀླུ་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཕྱེ་སྟེ། འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཐལ་ཏེ་སོང་ནས་མཁར་སྒོར་ཕྱིན་ནོ། །མཁར་སྒོ་དེ་ན་ཤེལ་གྱི་བུ་མོ་གཉིས་ཤིག་ཤེལ་གྱི་སྐུད་པ་འཁལ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་ཁྱེད་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་ཁོ་མོ་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕྱི་སྒོ་སྲུང་བའི་བྲན་མོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་བར་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་། བར་སྒོ་ན་ཤེལ་གྱི་བུ་མོ་བཞི་ཞིག་དངུལ་གྱི་སྐུད་པ་འཁལ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །བུ་མོ་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་བར་སྒོ་སྲུང་བའི་བྲན་མོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་རྒྱལ་བུ་སྒོ་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ནང་སྒོ་དེ་ལ་ཤེལ་གྱི་བུ་མོ་བརྒྱད་ཅིག་གསེར་གྱི་སྐུད་པ་འཁལ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །ཁྱེད་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་བདག་ཅག་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ནང་སྒོ་སྲུང་བའི་བྲན་མོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་བུ་མོ་དེ་དག་ལ་བདག་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་དགེ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དང་ཕྲད་འདོད་པས་ད་ལྟར་སྒོ་ན་འདུག་གོ་ཞེས་ཕྲིན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་སྒོ་སྲུངས་དེས་ཀྱང་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གསོལ་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བ་ཞིག་མ་ཡིན་པར་ཐ་མལ་པ་གཞན་ཞིག་གིས་ལམ་

coiled around one another and raised their heads, guarding the citadel gate. At that time, Prince Kalyāṇakārin arrived at the citadel gate. Seeing those venomous nāgas, with a mind of loving-kindness he kept all sentient beings of Jambudvīpa in his thoughts, thinking: 'I have traveled this far for the sake of sentient beings; if these venomous nāgas harm me, there will be no benefit and happiness for them.' Thinking this, Prince Kalyāṇakārin raised his right hand and announced to the venomous nāgas: 'Know this, all of you! For the sake of all sentient beings, I wish to meet the nāga king.' The venomous nāgas then cleared the path, and passing through the seven tiers of moats, he arrived at the citadel gate. At that gate he saw two crystal maidens spinning crystal thread. When he asked, 'Who are you?', they replied, 'We are servant girls guarding the outer gate of the nāga king.' Passing further inside, he came to the middle gate, where he saw four crystal maidens spinning silver thread. When he asked those maidens, 'Are you queens of the nāga king?', they answered, 'No, we are servant girls guarding the middle gate of the nāga king.' Then the prince passed through that gate and went inside, and at the inner gate he saw eight crystal maidens spinning golden thread. When he asked, 'Who are you?', they replied, 'We are servant girls guarding the inner gate of the palace of the nāga king.' Then Prince Kalyāṇakārin instructed those maidens: 'Deliver this message: