ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.13

5.13

ཅག་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །སེམས་ཅན་ཕན་དོན་རྒྱས་པར་བགྱི། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་བསླབ། །བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་རྒྱུན་དུ་བགྱི། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྱབས། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་སེམས་ལུས་བདེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དྲིན་དྲན་བགྱི། །སློབ་དཔོན་བླ་མ་ཕ་མ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་སེམས་ཅན་རྣམས། །བྱམས་སྡང་ཀུན་ལ་མཉམ་པར་སེམས། །དྲིན་གྱི་བསོད་ནམས་གཉིས་སུ་མེད། །དེའི་ཚེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་ལྷ་རྫས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཆར་བཞིན་དུ་ཕབ་ནས་ལྷ་རྫས་ཀྱི་རོལ་མོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། སྐད་འཐུན་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འོད་ཟེར་སྣང་བ་མཆོག་ཏུ་མཛེས། །མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དམ་པ་ཡིས། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་དོན་བགྱིའོ། །སངས་རྒྱས་ཕྲད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དམ་ཆོས་ཐོས་པར་རབ་ཏུ་དཀའ། །སྔོན་ཚེ་དགེ་རྩ་བསྐྲུན་པས་ན། །ཤཱཀ་རིགས་ལྷ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར། །སངས་རྒྱས་བཀའ་དྲིན་དྲན་སླད་དུ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །བདག་ཅག་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་རྣམས། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་དོན་གྱི་ཕྱིར། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་བསྔོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་དག་སྨྲས་ནས་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐབས་མཁས་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་ཞེན་ཏེ། ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་པར་ཟིན་པས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་དེ་དང་བཤེས་ཏེ་རྒྱུན་དུ་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་ཆོས་བསྟན་ཀྱང་དད་པར་མ་གྱུར་ཏེ་ངན་པར་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུག་པ་ལས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རབ་ཏུ་མང་ཡང་དེ་ལ་བུ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཤི་བར་གྱུར་ན་ནོར་ཕྱུགས་ཐམས་ཅད་སླར་སྡུད་དོ་སྙམ་

“We arouse the mind of awakening; / we shall extensively benefit sentient beings! / We shall train in the Buddha's teaching / and constantly offer honor and service! / Rescued by the power of the Buddha’s compassion, / freed from suffering, our minds and bodies are at ease. / We remember the kindness of the buddhas, bodhisattvas, / and spiritual friends! / Toward masters, teachers, parents, / and other sentient beings as well, / we view all alike, whether fond or hostile; / the merit of repayment is non-dual.” / At that moment, up in the sky, Indra, lord of the gods, along with other deities of the desire realm, showered a rain of divine flowers, made offerings to the Tathāgata with divine music, and spoke together in verse: / “Through our past merit, / the display of light rays is supremely beautiful. / With supreme offerings / we shall accomplish what benefits all! / It is extremely difficult to encounter a buddha; / it is exceedingly rare to hear the true Dharma. / Because of having planted roots of virtue in past lives, / we have encountered the god of the Śākyas! / To remember the kindness of the Buddha, / we arouse the mind of awakening; / our seeing the Buddha / and the virtues of the three vehicles / we dedicate toward unsurpassed awakening / for the benefit of all living beings without exception!” / Having spoken those verses, the gods circumambulated him hundreds of thousands of times, bowed their heads to the Buddha, and returned to the sky above. Furthermore, the power of the Tathāgata’s skill in means and the roots of virtue of his great compassion are inconceivable. At that time, in the city of Vaiśālī, there was a brāhmaṇa clinging to wrong views and overcome by pride. Although Śāriputra and Mahāmaudgalyāyana befriended this brāhmaṇa and went constantly to his house to teach him the Dharma, he did not develop faith and remained attached to his evil views. That brāhmaṇa was extremely wealthy and possessed abundant precious jewels, yet he had no son. He thought, “If I should die, all my wealth and cattle will be confiscated.”