ཐབས་མཁས་པ་ཆན་པ་སངས་རྒྱས་དྲན་ལན་བསབ་པའ་མད 5.8

5.8

ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་ཁྱོད་ལ་རྣག་ཁྲག་གི་མགོ་མནམ་པོ་དེས་ཅི་ཞིག་རུང་། ངེད་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱས་མི་གཅིག་ཅིང་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་མགོ་རེ་རེར་བརྗེ་ཞིང་། ཁྱོད་ཅི་དགོས་པ་ཡང་མི་རབས་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཆོག་པར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་བསམས་པ་ལྟར་མ་གྱུར་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་ཡིད་གདུངས་ཏེ་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེ་མི་གཅིག་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ས་དང་། འབངས་དང་། བཙུན་མོ་དང་། རྒྱལ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་བདག་ཅག་གཏན་དྭར་བོར་ཞིང་། ལུས་པར་ཐུགས་ཀྱིས་བཟོད་དམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་ནི་ཁྱེད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་འདི་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་བློན་པོ་ནང་གི་ཆེན་པོ་གཅིག་གིས་རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་སྐུ་གཏོང་ངོ་བར་ཆད་དོ་སྙམ་བསམས་ནས། བདག་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ལུས་གཏོང་བ་ལ་སྙིང་མི་བཟོད་ཅིང་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྙམ་བསམས་ནས། ཁང་པ་དབེན་པར་སོང་སྟེ། མཚོན་རྣོན་པོ་ཐོགས་ཏེ་བདག་གི་སྲོག་བཅད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཕོ་བྲང་གི་རྒྱབ་ཀྱི་ར་བར་སོང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་བོས་ཏེ་ཚུར་ཤོག་ད་ངའི་མགོ་ཁྱེར་ཅིག །ཁྱོད་ལ་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་དང་ཡིད་མ་ཟློགས་ནས། སྦྱིན་པ་འདིས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མགོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུར་ཕྱག་བྱས་སོ། །ཕྱག་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། བདག་གི་བསམ་པ་འདི་གྲུབ་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་ད་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་གྱིས་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ལ་གྱད་ཀྱི་སྟོབས་ཡོད་དེ། ན་ཚ་མི་བཟོད་པས་ཕྱིར་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱིས། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཡང་དག་པར་དེ་ལྟར་ནུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲ་བཀྲོལ་ཏེ་ཤིང་ལ་ཐོགས་ཤིག །རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་

Poor brāhmaṇa, of what use to you is that foul head of pus and blood? We five hundred ministers will each give in exchange a head made of the seven precious substances, and we will grant whatever you need, sufficient for seven generations!" The brāhmaṇa answered, "I do not want that." Since things did not turn out as the ministers had planned, their minds were afflicted with grief. Raising their voices, they wept and pleaded with the king: "Great King, for the sake of one single brāhmaṇa, can your heart bear to abandon the kingdom, the subjects, the queens, the princes, and all the rest, leaving us forever forsaken and stranded?" The king said, "I am giving away and bestowing this body for the sake of all you sentient beings!" At that time, one chief minister among them, hearing what the king had spoken, thought: "The king will undoubtedly surrender his body to this brāhmaṇa; this is a disaster! As I cannot bear in my heart to watch the king surrender his body, I will not witness it." He went to a secluded chamber, took a sharp weapon, and cut short his own life. Then the great king went to the enclosure behind the palace, summoned the brāhmaṇa, and said: "Come here! Now take my head! Out of love and affection for you, not opposing your will and mind, through this gift may I attain the head of transcendent wisdom in the future!" Having spoken thus, he folded his hands and bowed down to the ten directions. After bowing down, he prayed: "May the buddhas and bodhisattvas of the ten directions compassionately consider me and grant their blessing so that this wish of mine may be fulfilled!" Then he said to the brāhmaṇa, "Now I give it to you; take it!" The brāhmaṇa replied: "The king has the strength of an athlete; unable to bear the pain, you might turn and harm me! If the king is truly able to do so, let the king himself untie his hair and fasten it to the tree!" When the king heard these words,