Advice to Jahāngīr 10

10

و از نواید حیات استعداد سفر بادیهٔ‌ ننا و فوات مهیا ساخته ، کسب نضایل وکمالات و استرضای اللهی را سرمایهآ سعادت ونجات دنیوی و آخروی باید دانست - وصفحهآ احوال خود را برقم عبادت که در دنیا واسطهآ سلامت و در عقبی [fo. 61 a] رابطه نجات وکرامتست آراسته باقدام ریاضت منهاج طاعت و عبادت باید پیمود و روزؤ وشب بتدارک اوقاتی که گذشته مشغول شده توشهآ راه عقبی بتوبه و انابت باید ساخت ونیت خود را در طلب خشنودی و رضای خدای تعالیل بستیهآ خواهش خود را هیچ مدخل نباید داد کم غرضهای نفسانی عملهای حقانی را تباه کندو گفته اند که آدمی دو نصیب دارد: یکی ملکیم5 که ازان مایل است بعلم و عمل و دیگر بهیمیه6 که ازان حریص باشد بر محرمات - پس خوی عقل یگانه آنست که تا ممکن باشد بطرف بهیمی میل نباید کرد - و این دو سه روزه زندگانی را محصور لذات نفسانی ندانسته ، نقد عمر را سرمایم7 سود عقبی و عرصهآ زندگانی را مزرعآ دولت آخروی تصور باید کرد و سالک راه حقیقت بوده5 دنبی و اسباب و متاع آنرا گاه برگی نباید دانست ، و از همه باید گذشت تا دلفریبش وابسته شده از خبث باطن و سستی عهد و دناءت طبع و ناپاکی سیرتش بیخبر مانده اند - و بر که دیدهٔ‌ دلش بکحل الجواهر دانش و بینش روشن شده بمزخرفات فانیهآ او التفات تنموده ، ودل در1 محبت او نبستآ ، چه بدیدهآ سیرت3 و باصرهٔ‌ بصیرت مشهود است که میل. شاهین ترازوی ز ندگانی بکفهآ فنا مایل تر است که به پلهٔ‌ بقا -.