Advice to Jahāngīr 264

264

در زمان دولت ابد مقرونش نه آهو را از چنگ پلنگ تهیب است و نه تیهو را از مخلب عقاب آسیبی . باد صرصر را یارای آن نیست که غباری بکس رساند - و باز بلند پرواز را زهرهٔ‌ آن نی که هوای صید کبوتر یخاطر گذراند - در روزگار سلطنت روز افزونش ، جمهور خلایق از ظلمات ظلم و اعتساف بسر چشمهآ عدل و انصاف رسیده اند - وطبقات امم در ریاض امن و سلامت وحدایق- فراغ و رقابیت آسوده اندة - و لنهذا سلاطین نامدار ، حلقهٔ‌ اطاعت او در گوش جان کشیده و پادشابان رفیع مقدار غاشیهٔ‌ عبودیت او بر دوش دل گرقته اند و یقین که بیمن این اطوار حمیده و صقات پسندیده8 سالهای سال عامه برایا در ظل ظلیل ابدی التظلیلش هم آغوش امن و راحت بوده ، هم اساس سنطنتش استحکام خوابد داشت [o1.3a] وهم ذکر جمیلش تا انقراض عالم8 بر اوراق. روزگار و الواح لیل ونهار باقی و پایدار خواهد بود - امان از وجود مدبری ذوی الاقتدار وفرماندهی رفیع المقدار که ذات پسندیده1 سماتش2 بحلیهآ نصفت و معدلت آراسته بود و از افراط و تفریط قوت غضبی بل سایر قوای نفسانی [f51. 7a] و حیوانی مجتنب و محترز باشد ، چاره نخوابد بود تا خلق از مصالح خود غافل نشوند ، و متابعت طبع و نفس بر ایشان غالب نگردد - و بملاهی3 و مناهی و تباهی اشتغال ننمایند ، و طبقات برایا در مهاد امن و استراحت مرفه و آسوده زندگانی کنند -