ʿAmal-i Shalih 1.1.1

1.1.1

میتوان کرد فکر تازه بسی که در فیض را نه بسته کسی آنجا که فضل الهی است بی منت نسیم بهار چمن چمن گل مراد در بوستان امید می خندد ، و بی مدد آرایش مشاطهٔ‌ فکر [شاهد]4 معنی در حجله سخن چهره دلبری می افروزد- چه مانند فرومایکان سواد سخندانی و پست پایگان درجهٔ‌ نکته دانی فرو در ورطهآ تحیر و لجهآ حیرانی گشته وز تصور این معنی خود را درباخته - یکی بسلسله جنبانی اقبال و باندیش و تحریک بخت نیک خواه حلقه بر در دولت سرای سعادت زن - و به کارفرمائی همت پایه طلب و مددگاریآ توفیق کار ماز بنگارش صور آثار بدیعهآ آن حضرت که دیباچهآ کارنامههای احوال سلاطین ماضی و حال و دستورالعمل بادشاهان زمان ماضی و استقبال است به پرداز- چون ازین اشارت سراپا بشارت موافتت بخت و دستیاریآ سعادت از گران پایگی میان آورد، و برآمد کار از گرد تاخیر وقت برآمده زمان جلوه مائی شاهد مراد به عرصهٔ‌ شهود و ساحت نمود درآمد، لاجرم بخواست ایزدی آن عزم صائب را بزیور جزم آراسته بیاوریآ طالع کارگزار و نیرو و دستیاری3 فکر نیرنگ پرداز بیان مصارف اوقات سعیده سمات عمر شریف آن حضرت والا رتبت شمهآ از سواخ ایام دولت آن متعالی مرتبت را در لباس ایجاز و اختصار رقم زدهآ خامهآ وقایع نگار ساختم - و حالی بشکرانه دریافت قسمت این سعادت و نصیب نیک بختی که دیدهآ خرد آز کحل الجواهر تائید نوری تازه پذیرفته صورت مراد در آئینهآ معائنه جلوهگر گردید. و یکایک از پرتو فیض عنایت الهی ابواب لطف سخن و سلامت کلام بر روی خود مفتوح یافته ترکیب سخن را بدرستی مومیائی یعنی استخوان بندی بلست اوفتاد.