Akhbar al-akhyar 303

303

نومید نیم که پر برآید روزی این دلو تهی که در چه انداختهام فرمود: نظر بر دل داشته و دل طرف حق متوجه شمرده و بدو مشغول گردانیده، غیر حق از دل نفی کرده باید نشست تا چهها پیدا شود؟ فرمود آستین که درویشان کوتاه کنند،2 آن است3 که صوفی چون در سلوک درآمد4 این تقاضا کرد که دست خود را قلم کند تا پیش مخلوقی دست فراز نکند و5 ناگرفتنی نگیرد. اما اگر دست6 را قلم کند، از چندین عبادات محروم ماند، چنانچه وضو و غسل و مصافحه با برادر مسلمان، پس چه کند؟ آنچه نزدیک دست است یعنی آستین را کوتاه کند تا او را مذکر شود به بریدن دست و همچنین کوتاه کردن دامن جامه و موی سر تراشیدن آن است که چون در طریقت آمد، بایستی سر خود را قلم کند، زیرا که اول قدم در این راه سربازی است، اما اگر سر قلم کند از جمله چیزها ماند، پس چه کند؟ از سر موی برخیزد. آنکه موی سر تراشید، گویی سر خود را برید، چنانکه از7 سر بریده هیچ وجود تیاید میر سید ند کهه برالا أز جا هدو أ ینا عنکبوت ی) أ چیستل فرمود: میگویم10 در بیان این. تقریری برگرفتند که فهم مستمعان بدان نرسید. فرمود: فرودتر11 آییم، تقریری آسان برگرفت و فرمود: «جاهدوافینا ای لاجلنا و جاهدوافی الله ای اجل الله»12 درکلمهآ فی شدت اتصال است که درکلمهآ لام نیست. فی برای ظرف است ودر ظرف مظروف هست.13 استشهاد این آیت خواند «انما الصدقات للفقراء و