Gita Govinda 12.8

12.8

virahodreko bhavati | kamiva | bālaśaśinamiva | alolamiti bālacandro hi sāyaṃ pāṇḍurniḥśrīkaśca bhavati | kapolasya hastenācchāditatvādvbālaśaśinopamā |
idānīṃ bhaktyākhyābhāvitamaraṇaśaṃsanamiṣeṇa tanmanaḥ prarocayati—seti | he svarvaidyapratima aśvinīkumārasadṛśarūpa | etāvatyatanujvare etāvatīmavasthāṃ prāptavatyatanujvare|pakṣe aṃtanujvare mahati jvare sati yadi prasīdasi tataḥ sā varatanuḥ tava rasāt śṛṅgārātkiṃ na jīvet | api tu jīvedeva | anyathā cenna prasīdasi tadā antaka evāntakaḥ maraṇaṃ nāsi, maraṇahetutvāttvameva maraṇamiti | athavā | he svarvaidyapratima aśvinīkumāratulya vaidya, yadi prasīdasi tataste rasātpāradādiniṣpannauṣadhātsā varatanurna jīvet | api tu jīvedeva | anyathā antako yamo nāsi | api tu yama eva | varatanuriti hetugarbhe viśeṣaṇam | tena sā tanurūpeti kṛtvā avaśyaṃ jīvanīyeti tātparyam | sā rādhā na kevalaṃ bāhyavṛttyā tvayyanuraktā kiṃtu sāttvikabhāvenāpi tvadāyattajīviteti darśayantyāha | tāneva sāttvikabhāvānvivṛṇoti—sā romāñcatīti | ‘stambhaḥ svedo'tha romāñcaḥ svarabhaṅgo'tha vepathuḥ | vaivarṇyamaśrupralayāvityaṣṭau sāttvikā matāḥ’ | sā rādhā romāñcati | romāñco vidyate yasya sa romāñcita ityarthaḥ | tadvadācarati romāñcati | akāro'tra matvarthīyaḥ | romāñcatītyādinā romāñca uktaḥ | sītkarotīti vaivarṇyam | vilapatyudyātibhyāmaśru | udyātīti niḥ-