Andhra Mahabharatamu 3.2.265

3.2.265

సీ. అనఘుఁడు మంకణుం డను నొక్క బ్రహ్మర్షి | తన చేయి వ్రయ్యంగ దర్భఁ గొనిన
సాంద్రమై శాకరసం బందు నిర్గతం | బగుడును హర్షించి యాడుచున్నఁ
జూచి సహింపక సురలును మునులును | హరుపాలి కరిగి ‘దేవాదిదేవ!
మునినృత్త మే విధంబున నివృత్తం బగు | నట్లుగాఁ జేయవే’ యనిన హరుఁడు
ఆ. దపసిరూప మపుడు ధరియించి యమ్ముని | కడకు వచ్చి, ‘యేమి కారణమున
నాడె? దేమి విస్మయం బిందుఁ జూచితి? | చెప్ప నుచిత మేనిఁ జెప్పు’ మనిన.