Mahabharatam Kilippattu p37.2

p37.2

നാരദന്താനും വെദവ്യാസനും ornamt to Bh മഴുമെള്ളിപാരിടത്തിങ്കലുള്ളസങ്കടങ്ങളും തീൻസാരസവിലൊചനൻ ഗൊവിന്ദന്നാരാ യണൻതീരദനിറങ്ങുണ്ടനിരംജ്ജാനസൌച്ചാ ൻയജ്ജാദികളൊടുകൂടയങ്ങെഴുനെള്ളിയി ഷ്ടലൻവാസുദെവനീതിയിൽ വസിച്ഛിതന്താ ഇതിമഹാഭാരതംസൌപ്തികംആംപർവ്വം സമാപ്തം. (എന്നി) ഹരിഃ നൽന്തെൻമൊശ്രീതിവത്തന്തെദിന മന്മഥനൊത്തസുഖമരുളുക സർവ്വൌഘശൊ ഭകനിധിമദ്ധ്യെമരുവീനമുശൌക്ഷണത്തട ചരിതസ്വര സംബന്ധാദരമതി ഭക്ത്യാവദവദ മുശൌമുഹുരഭിമുഖരവി നിശുദ്ധാത്മനിപര തത്വവിഹരതിസഹ്യ മഹാമതിരതിമധുരം നാരായണജയ നാരായണജയ നാരായണ ജയ നാരായണഹരെ നാരായണനടലീലാ വിശേഷങ്ങൾ മാലുമൌമ്മാലറിഞ്ഞുകൂടാ യ്കയാൽ ഞാൻ പരവാൻ പണിയെന്നിക്കെ ത്രയും പാറാതെചൊല്ലാമറിഞ്ഞതൊണ്ടൊട്ടു ഞാൻ തായർകുലത്തിൽ പിറന്ന മായാമയ നായോധനത്തിനു പൗത്ഥൻ സുതനഭിമാന്യ നികളാമൻപുരന്തൂരങ്കളെമായമൊഴിഞ്ഞു കാളീശ്വരനന്തരം ഗൌര്യ്യങ്കലൌന്നങ്ങമരു തിയൈക്കൊണ്ടു വൃദ്ധോദ്ധനവധം ചെയ്തിതുകാ ലത്തയഗ്ദ്ധിക്കണൌരു ബന്ധുജനമണൌ യെള്ളം കണ്ടുകരഞ്ഞു തുടങ്ങിനാർ-മക്ക ളമരിച്ചൊരു ദുഃഖമഴുകയാൽ ഉറ്റക്കാനമ്പ ശ്രൗഞ്ജയ ധൃതരാഷ്ട്രമന്നവൻ കേഴുന്ന നേരത്തുസ ഞ്ജയഞ്ചൊല്ലിനാൻ കേൾപ്പടൊക്ഷനിപ്പൊഴുമെ മന്നവ വാഴപ്പഴം തന്നതില്ലാർക്കരയുന്ന ബാല കിടാങ്ങളെപ്പൊലെതുടങ്ങാക്കുകണ്ണീരു വീ ഴ്ത്തിലക്ഷൌഹിണിപതിനെട്ടും മഹാബലരായരാ ജാക്കളും കാലവശത്താൽ മരിച്ചാരിതിന്നിതുകാലം കരഞ്ഞുഴൽ തൊടായ്ക്കനിപ്പൂമാ സഞ്ജയഞ്ചൊന്നതു കേട്ടു ധൃതരാഷ്ട്രരഞ്ജസാക്ഷെഹിച്ചു വീണിതത്ഭൂമി തിൽ. ജ്ഞാനിയായ്ക്കുള്ള വിദുരരതുകണ്ടുദീനനാ യുള്ളൊരരചനെ മെല്ലവെ തപ്പാലെടുത്തുനില ത്തിയിരുത്തിനാൻ താപംകെടുത്തു തണുപ്പിച്ചുസമ്മില വുംശൊകം കെട്ടുഭൂമൻ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിനൻ. ശൊഭനമായുള്ള വാക്കുകളൊക്കെപ്പറഞ്ഞ ജ്ഞാ നവിജ്ഞാന പ്രഭാവങ്ങളുള്ളൊനീ ദീനനായ്വാ ഴെക്കുകാരണമെന്തഹൊ.