Mahabharatam Kilippattu p4.3

p4.3

തമ്മിൽകണ്ണനെപ്പൊ ലെയെടൊ-കണ്ണന്തൂതുകേട്ടു ഭീഷ്മന്തെല്ലുരച്ചുകാനി ന്നുഞാനദ്ധ്വരഥനല്ലെന്നധരിച്ചാലും-നരീതിരിവതും ആടിയല്ലിനിയുദ്ധത്തിൻ ചെന്മർമ്മമുള്ള ഭവാനിരിക്കെ യുള്ളൂപക്ഷെ. ശന്തനുതനയനമേകിലെന്നൊരുത നിന്നാല് ച്ചന്തം-തിന്താളിൽനിന്നെക്കൊത്ത വണ്ണമെന്നുരചെയ്തു ൻ-മന്ദവൻസുയോധനകെട്ടിനിയ്യയിങ്ങിരുന്നെട തൌളികളെക്കൊള്ള ജനത്തെനിയക്ക്കൻ ഭീമൻ പാണ്ഡൻ the Pandu നകുലൻ സഹദെവൻ നിമ്മലന്മാരാകുള്ള പാഞ്ചാലിയു was തന്മുഖം ധീരനാം യുജ്ഞമുകൻ ചൈതന്യരം ഘടൊല്കചൻ ഷീരനാമഭിമന്യു സാരനാം സാത്യകിയുമരനാക്കിയശ കന്റെ ശ്രൂരനാം പാഞ്ചാലനും-വെതിരുന്നപ്പൊട പർവ്വ തങ്കളെന്നറിഞ്ഞാലും - പൊരാ നമ്മവരൊടു പൊരിനെ ന്നതു താനും-കാരുണ്ണ്യമൂർത്തികളെന്നനാലും കൃ ടീഞ്ഞെരതിൽക്കരെയെറിയജ്ജുനൻ വരുണ്ണെര മത്തമി ല്ലെതിൽറ്റൊടൊ comparable - no match for മൂന്നുല്ലൊകത്തുമെന്നാൽ - ഷീരന്മാരൊ വൃപ്രതൻ ദുറിയൊധനനൊടു സാരമായുള്ള വാക്കങ്ഗി വണ്ണം ചൊല്ലീറ്റിണ്ടൻ - എന്നൊട മരനയും വന്നിട്ടെങ്ങി ഖണ്ഡീയൽ - എന്നതിന്നും സൊപാല്യാനഞ്ഞയുമ റിച്ചു- ഒരൊരൊദിക്കിൽ നിന്നൊരൊരൊ രാജാക്കന്മാർ വരണവാങ്കി രഥകലക്ഷം പടയൊല്ലും വരിധിതന്നിൽ നദിപൂരങ്ങൾ ചെരുംപൊലെ ചെന്നു രവസൈന്യതന്നിൽ വന്നണഞ്ഞീടുന്നു ദൈവ രംതരങ്ങളും ബഹുഘൊഷങ്ങളൊടും പൊരിന്നുവി മ്മതുള്ള രാ ഭ്യം ചൊരിടുന്നു. ഖേദമായെന്നപോലെ ദാനവുഭ യങ്ങുന്നു. വാസവമുഖപത്മമെറെവും വിളങ്ങുന്നു വാസ്വീനയനങ്ങൾക്കൊവെനച്ചുവക്കുന്നു. മരുതരുടേ വന്ദാമന്ദമാജ്ജിതീടുന്നു മാരുതിയൊടുടഗ്ഗദാവെ ഗേനപ്പുഴകുന്നു. യജ്ജദേവന്മരുള്ളിലാനന്ദം പുകുതു ന്നു-യജ്ജജ്ജന്മാവിന്ദുമുഖമെറെയും തിളങ്ങുന്നു-യജ്ജ നാശന്മൻ കലിമന്ദം ചൊക്കിമറയുന്നു- ദുഷ്ടതിസ്യനൊ യനന്തമുഖം വാടീടുന്നു.