Mahabharatam Kilippattu p4.2

p4.2

ചെയ്തൽക്കൊണ്ടുതിത്ഥമാടാമെനെഴുന്നെള്ളി ദിനൻ- പൃത്ഥാപുത്രനപ്പൊഴുക്കണ്ണിൽ ആശ്രയിച്ചു മുഖ്യസമ്മതമായി ദുരിയൊധനവധം അഗ്രജതന്നൈക്കൊ ണ്ടുകൂളിച്ചി ലതിന്നിനിത്തക്കാലത്തികലാമെന്നുങ്കണ്ടം മടങ്ങിനൻ- ധർമ്മജികളൊടു വിദുരനരികിച്ചാൻ നമ്മുടെ ബന്ധുത്വമൊപൊകരുതല്ലൊപാൽമൽശിക്രനന്ദനൻ പൊരിൽ വിൽക്കൊള്ളുന്നാകിലപ്പൊൾ മുഖ്യഭാവേനനിൽ പ്പാഞാനുണ്ടെന്നറിഞ്ഞാലും - അപ്പൊന്ധനഞ്ജയ നൊല്ലിനൻവിദുരനൊടെന്നാലുണ്ടെരെനിന്നൊടി ഷ്ടാങ്കുരിക്കിന്നി. പൊങ്കിൽ നീപൊയ്ക്കിക്കൊളമായ വൃത്ത യുമുണ്ടാകലക്ഷതമില്ലെയന്നതകെട്ടനെരം- വിദുരഞ്ചെ ന്നു ദുരിയൊധനന്തന്നെക്കണ്ഡു വിഭഗ്ദ്ധനെന്നുഭാവിച്ചു വന്നുസമ്മാനിച്ചാൻ - പന്നഗദ്ധ്വജൻകണ്ണുശകുനിവിദുരന മ്മെന്തിവർ നാലരുമായൊന്നിതിണ്ണിലൊരുചിച്ചുധർമ്മജിക റൊടുചെന്നിരിക്കയെന്നുനമ്മങ്കൽ വിലുകയൊയ ച്ചമറുത്തുനെരം-ഒന്നുകിൽവനത്തിൻപൊക്കിങ്ങൊൾവി നല്ലയാക്കിൽ വന്നിങ്ങു മരിച്ചുക്കൊണ്ടിഴവിൻ -എലാകട ലെത്തപ്രകാരംങ്ങവൻവന്നറിയിച്ചതുകെട്ടപ്പൊളെകൃഷ്ണ സെന്നനഴിയാനതുകണ്ടുഗൊവിന്ദമ്പാതിക്കാരം തിരിച്ചു നില്ക്കന്നും-ഗൊവിന്ദജയജയയെന്നുരചെയ്തുപെരുമാൾ അവനങ്കൽക്കഷിത്രം പൂങ്ങടന്നരികിച്ചൊരവസ്ഥകെട്ടു ദൂരക്കായനന്തനെരം ചൊല്ലുകുള്ളതെതൃങ്കളെയെങ്ങ ഭൂതിലെവൂചൊല്ലുകെന്തൃക്കെല്ലാലൊല്ലിനാൻഗംഗാദ ത്തൻ-പതിനൊന്നക്ഷൌഹിണിപ്പടയുണ്ടിങ്ങുനമുക്ക തിന്നപതിനില്യമനുജന്മാരും പിന്നെദ്രാണനുമശ്വ ത്ഥാമാവുചതുംത്രിഗർത്തനും-ദ്രൊണക്കുതുല്യൻശല്ല്യർ സൌമദത്താൽത്തജന്മം കൃതവർമ്മാവും ഭഗദത്തന്താങ്ങ തുക്കും പൃഥ്വീശന്മാർപ്പലരുംപലരുണ്ടിരിന്നി-ഞിൻമഴ ണ്ടല്ലൊപിന്നെപ്പലരൊടൊതുനില്പാൻ ഭാനുനന്ദന ദ്ധ്വരഥനെന്നറിയെണം. അരങ്ങൊടു ചൊല്വുവാൻതീരെ ബാങ്കാട്ടുമണ്ടുവാനമതിങ്ങിനെയാ?