Nitimanjari 2.7

2.7

kovido janaḥ pareṣāṃ nindāvādarato na syāt | naiva ca taskaraḥ syāt | taddṛgarthena dṛḍhayati | yasmāt pūrvaṃ nindāvādādvalāsuraḥ goharttā gavāṃ coraḥ śakreṇābhihataḥ tasmādetaddvayaṃ na kuryādityarthaḥ | atrārthe ṛk ( ṛ. 1.11.5. )
kakṣīvata uśik-putratvaṃ vadāmaḥ | aṅgarājaḥ kasmiṃściddivase svakīyābhiryoṣidbhiḥ saha gaṅgāyāṃ jalakrīḍāṃ cakre | tasmindivase dīrghatamā nāma ṛṣiḥ svabhāryāputrabhṛtyādibhiśca durbalatvāt kimapi kurvanna śaknotīti dveṣeṇa gaṅgāmadhye pracikṣipe | sa ca ṛṣiḥ kenacitplavena aṅgarājasya krīḍādeśaṃ prati samājagāma | sa ca rājā sarvajñaṃ tamṛṣimavagamya plāvādavatāryaivamavocat | he bhagavan mama putro nāstīti | eṣā mahiṣī | asyāṃ kaṃcitputramutpādayeti | sa tathetyabravīt | sā mahiṣī rājānaṃ prati tathetyuktvā ayaṃ vṛddhataraḥ, jugupsito mama yogyo na bhavatīti buddhyā svakīyāṃ uśiksaṃjñikāṃ dāsīṃ prāhaiṣīt | tena sarvajñena ṛṣiṇā mantrapūtena vāriṇā abhyukṣitā satī saiva ṛṣipatnī babhūva | tasyāmutpannaḥ kakṣīvān nāma ṛṣiḥ sa eva rājñaḥ putro'bhūt | tathā ca bṛhaddevatā (4.21-25);-