Rigvedabrahmana 12.6

12.6

atha paśuḥ soma evaiṣa pratyacaṃ yatpaśurudakapeyamiva̍ hi syādyadeṣa
nālabheta¹ savanānyetena tīvraukaroti tayaddpayā caranti tena prātaḥsavanaṃ
tīvrīkṛtaṃ yacchrapayanti yatpaśupuroḍāśena caranti tena mādhyaṃdinaṃ savanaṃ
tīvrīkṛtamatha yadenena tṛtīyasavane pracaranti tena tṛtīyasavanaṃ tīvrīkṛtaṃ
sa eṣa savanānāmeva tīvrīkāro yāśca somapā devatā yāśca paśubhājanāstrayastriṃśadvai somapā devatā yāḥ somāṅkatīranvāyattā aṣṭau vasava ekādaśa rudrā dvādaśādityā indro dvātriṃśaḥ prajāpatistrayastriṃśastrayastriṃśatpaśubhājanāstā ubhayyaḥ prītā bhavanti ya eṣa² ālabhyate
tametamaindrāgnaḥ syāditi haika āūrindrāgnī vai sarve devāstadenena sarvāndevānprīṇātīti vadantastadu vā āhurāgneya evaiṣa syādaindrāḥ puroḍāśāstatsamamindrāgnī bhajete ityagnervai prātaḥsavanaṃ prātaḥsavana eṣa ālabhyate 'gnervā etaṃ santamanyasmai haranti ye 'nyadevataṃ kurvanti tadyathānyasya
santamanyasmai haredevaṃ tadapi kevalaṃ saṃvatsaraṃ saṃvatsarasadāmnāgneya eva na
cyeteti tadyu haika āhuḥ śikhāyāmevāvadhṛta āgneyaḥ