Mandukya Upanishad 2.12

2.12

makāraśceti | kriyāpadānuvṛttirubhayatra vivakṣitā | caturthapādaṃ vyācaṣṭe-kṣīṇe tviti| sthūlaprapañco jāgaritaṃ viśvaścetyetattritayamakāramātraṃ sūkṣmaprapañcaḥ svapnastaijasaścaitattritayamukāramātraṃ prapañcadvayakāraṇaṃ suṣuptaṃ prājñaścetyetattritayaṃ makāramātraṃ tatrāpi pūrvaṃ pūrvamuttarottarabhāvamāpādyate | tadevaṃ sarvamoṅkāramātramiti dhyātvā sthitasya yadetāvantaṃ kālamomitirūpeṇa pratipannaṃ tatpariśuddhaṃ brahmaivetyācāryopadeśasamutthasamyagjñānena pūrvoktasarvavibhāganimittājñānasya makāratvena gṛhītasya kṣaye brahmaṇyeva śuddhe paryavasitasya na kvacidgatirupapadyate paricchedābhāvādityarthaḥ |
ardhamātrāyā avayavasyoṅkārasyāvayavinaścābhedamurarīkṛtya caturthapādarūpanirañjanātmasvarūpatāmoṅkārasyā''ha-amātro'kārādimātrāśūnyaścaturtho'vyavahāryaḥ prapañcopaśamaḥ śivo'dvaitaḥ, spaṣṭam | evamuktena mātrātādātmyenoṅkāra ātmaiva, spaṣṭam | saṃviśati samyakpraveśaṃ karotyātmanoṅkāreṇā''tmānamānandātmasvarūpaṃ ya oṅkārātmajña evamuktena prakāreṇoṅkārātmanostādātmyaṃ veda jānāti tasyoktoṅkārarūpānandātmaprāptiphalamarthasiddhaṃ tataḥ śrutyā noktam | athavā saṃviśatyātmanā''tmānamitīdaṃ phalavākyamastu || iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryānandātmapūjyapādaśiṣyasya śrīśaṃkarānandabhagavataḥ kṛtau māṇḍūkyopaniṣaddīṣikā samāptā ||