Grammatik der Prakrit-Sprachen c3.s2.78.2

c3.s2.78.2

104, 7); Ś. caccarī = carcarī (Ratn. 293, 17. 18). — rch = cch: M. mucchā = mūrchā (R.). — chra = ccha: S. samucchida = samucchrita (Mṛcch. 68, 15). — rja = jja: M. Ajjuṇa = Arjuna (G.), gajjia = garjita (G. H. R.), jajjara = jarjara (G. H.). bhua (Birke; Deśīn. 6, 106) ist nicht = bhūrja, sondern = bhuja (Vaijayantī 48, 89), also M. bhuavatta (G. 641) = *bhujapatta. In Mg. wird rja zu yya (Vr. 11, 7; Hc. 4, 292): Ayyuṇa = Arjuna; kayya = kārya; gayyadi = garjate; guṇavayyida = guṇavarjita; duyyaṇa = durjaṇa. Die MSS. der Dramen haben nur jja, wie kajja (Mṛcch. 126, 6; 139, 23); dujjaṇa (Mṛcch. 115, 23). — jra = jja: M. vajja = vajra (G. H. R.). — rjha = jjha: M. ṇijjhara = nirjhara (G. H.). — rṇa = ṇṇa: M. kaṇṇa = karṇa (G. H. R.), cuṇṇa = cūrṇa (G. H. R.), vaṇṇa = varṇa (G. H.). karṇikāra kann neben kaṇṇiāra auch kaṇiāra bilden (Bh. 3, 58; Hc. 2, 95; Kī. 2, 114; Mk. fol. 27). So AMg. kaṇiyāra (Āyār. p. 128, 28), A. kaṇiāra (Hc. 4, 396, 5). Die Form weist auf Endbetonung = *karṇikārā. Über kaṇera s. § 258. A. cūra (Hc. 4, 337) ist nicht = cūrṇa, das auch in A. cuṇṇa wird (Hc. 4, 395, 2), sondern = *cūrya. — rpa = ppa: M. kuppara, AMg. kōppara (§ 127); M. kuppāsa = kurpāsa (G. H.), dappa = darpa (G. H. R.). — pra = ppa: PG.: amhape-saṇappayutte = asmatpreṣaṇaprayuktān (5, 6), appihaṭa = apratihata (6, 10), satasahassappaḍāyino = śatasahasrapradāyinaḥ (6, 11), paṭibhāgo = pratibhāgaḥ (6, 12 u. a) u. s. w.; M. pia = priya (G. H. R.), appia = apriya (H.). — rba = bba: AMg.